— 228 — 
Wanneer men de verschillende plaatsen waar deze ijzererts- 
laas voorkomt, met elkander vergelijkt, valt het duidelijk 
in het oog, dat het verdiepingsgewijze opeengestapelde massen 
zijn, steeds in dezelfde reeds aangegevene rigting zich uitstrek- 
kende. Verder is het bevreemdend, dat langs den Pomatton 
Dammar en te Pontam, de beken dwars door deze blokken 
heen hunnen weg gekozen hebben, hetgeen mij tot het besluit 
voert, dat deze ertsmassa’s als de vastere overblijfsels van uit- 
gestrekte opheffingen teruggebleven en de zachtere deelen 
door het water witgespoeld zijn. 
Ook in hoedanigheid verschillen deze ijzerertsblokken zeer 
van elkander, hetgeen misschien het gevolg eener meer of min- 
der lange inwerking der dampkringslucht kan wezen: men vindt 
le, Dat de ertsblokken op sommige plaatsen meer of min 
magnetisch zijn, terwijl zij deze eigenschap op andere 
ten eenemale missen. 
Zo. Dat sommige ertsstukken uit eene vaste massa bestaan, 
welke moeijelijk fijn te verdeelen is. Andere daarentegen 
zijn zeer bros en poreus. gl 
38°. Ken groot verschil in kleur: sommige hebben van een 
donkergrijs tot lichtgrijs voorkomen, anderen zijn donker- 
bruin soms roodachtig gekleurd. 
4’. Bij sommige ertsstukken zijn de grootere poriën of hol- 
ten, die bij het stukslaan voor den dag komen , soms ledig: ° 
en eene blaauwachtige weerschijn vertoonende (misschien 
kan dit mangaanoxyde doen onderstellen, maar waarschijnlijk 
stamt deze kleur af van ingemengd ijzeroxijdule) , soms met 
eenig fijn zwart poeder opgevuld. 
‚5°, Bij sommige ertsstukken is de oppervlakte door den in-_ 
vloed van de dampkringslucht zoo ontbonden, dat zij 
op konglomeraten gelijken, die met een bruin of roodach- 
tg poeder overdekt zijn: hebbende zij dan groote kwarts- 
korrels aan de oppervlakte. 
6°. Dat de breuk bij sommige ertsstukken grofkorrelig is, en 
dan eene zwartgrijze kleur heeft, of wel wit grijs ge- 
kleurd, als wanneer de geheele massa uit dunne, kleine, 
