REEN 
meel, nadert, wordt de hoeveelheid van minerale stoffen in het zel- 
ve geringer, en tevens het zetmeel Bestendiger van hoedanigheid. 
Dat in den jongeren kassave-wortel zou dus nog niet, of althans 
niet geheel, zetmeel, in den eigenlijken zin, te noemen zijn. 
De zamenstelling der asch van dit zetmeel geeft nog meerde- 
re waarschijnlijkheid aan dit gevoelen; want zij bestaat nog 
slechts gedeeltelijk uit zulke minerale stoffen, als wij voor meest 
noodig, voor wezenlijk moeten houden, tot den groei der planten. 
Do 
De hoeveelheid dier asch, te mijner beschikking 
Zg, was te ge- 
ring om er eene, vertrouwen verdienende, kwantitatieve analyse 
van te maken. Het is mij echter gebleken, dat zij bestaat uit 
phosphorzwur, potasch, kalk, úzerozxijde en geene of slechts spo- 
ren van magnesia (1). 
Zij loste in verdund zeezoutzuur op, zonder opbruising. Dit 
alles geldt ook van de asch der houtvezelen. 
Het vet van den kassavewortel, zoo als ik het door behandeling 
met ether bekomen heb, is bij de gewone temperatuur vast, helder 
geel van kleur, eenige dagen aan de lucht blootgesteld, bruinach- 
tig, zonder kenmerkenden smaak, oplosbaar in alkohol, vooral bij 
verwarming. Het loste vrij gemakkelijk op in verdunde potasch- 
loog; door bijvoeging van zeezoutzuur werd daaruit een over- 
vloedig, geelwit, korrelig vetzuur afgescheiden, dat zich eerst 
na een paar dagen boven het vocht verzamelde. 
De vergiftige eigenschappen van den verschen kassavewortel 
zijn bekend. Im de W. Indiën wordt vooraf het vocht door 
uitwassching of uitpersing verwijderd. Hier, te Buitenzorg, be- 
weren sommigen, dat de zeer dunne centrale bundel van hout- 
vezelen, de zetel is der vergiftige en bedwelmende stof, en dat 
dus, na verwijdering daarvan, de wortel geheel onschadelijk is. 
Ik heb voorloopig slechts eene bepaling gedaan van de hoe- 
veelheid oplosbare stof, en van eenige eigenschappen dier stof, 
voorkomende niet alleen in genoemd houtig merg (?), maar ook 
(1) Bij de analyse der zouten (in 1847), in de Aoutvezelen van den aard- 
appel bevat, vond ik mede enkel phosphas calcis, terwijl bijna enkel phosphas 
magnesiae in het sap dezer knol aanwezig was. 
