— 309 — 
overdekken, en dus allen groei van zwakkere kruiden beletten. 
Men tracht dem lengtegroei der plant te stuiten (of althans 
te belemmeren), door afbreking der topspruiten, waardoor men 
meent, dat de wortel toeneemt in wasdom em grootte en voorts: 
dat de kassave liefst groeit op drooge plaatsen. Daarom worden ; 
waar de grond vochtig is, kleine heuvels of riggels gemaakt, 
omdat de wortels, bij te veel vocht ligt rotten. Alleen in de 
eerste tijdperken van den groei, is een zekere graad van voch- 
tigheid noodzakelijk.” 
Waar deze twee berigten te zamen in strijd zijn, zooals ten 
aanzien der wieding van den grond, zoude ik allezins aan het 
laatstgenoemde de voorkeur geven. Den grond vlijtig schoon 
te houden, mits zorgende tegen beschadiging der wortels, kan 
immers de rijpwording of smakelijkheid der wortels niet bena- 
deelen. 
Bij de verbouwing van aardappelen, die met de kassave wel 
te vergelijken is, wordt deels met de paarden, deels met de hand- 
hak, het wieden voortgezet, tot dat de grond door steng en bla- 
deren geheel overschaduwd wordt. 
Evenmin als de rijpwording door wieden, evenmin kan, naar 
mijn gevoelen, de wasdom in lengte der wortels, door matige 
ophooging rondom de plant belet worden. Het moge dan zijn, 
dat er eene vermeerdering van getal, eenigzins ten koste der groot- 
te plaats heeft, maar dit kan in goede gronden geenen invloed 
hebben op de geheele hoeveelheid voedsel. Zoo men daarbij, 
naar Porter, de topscheut afbreekt, dan zal waarschijnlijk de 
grootte der wortels nog toenemen. 
De beroemde kruidkundige Korerr heeft althans bevonden, 
dat de oogst van een veld met late aardappelen om een tiende 
verhoogd wordt, door het afplukken der bloesems, voordat het 
zaad gezet is, en men neemt dit thans vrij algemeen in Enge- 
land aan. 
De aardappelen en knollen worden doorgaans zeer ruim be- 
mest, zoo omdat- zij, vooral de eerstgenoemde, veel zouten aan 
den grond ontnemen, als omdat de daaropvolgende wisselge- 
wassen moeijelijk telkens weder kunnen bemest worden. 
