van het gezelschap achter, omdat het uiterst moeijelijk. bevon- 
den werd, met bloote voeten over deze rotsstukken heen te 
klouteren. De andere helft van het gezelschap, na den weg nog 
tot op eenen zekeren afstand te hebben voortgezet, moest van 
het verder opklimmen afzien, omdat dit ook voor hun al te 
moeijelijk werd. In eene put, in de nabijheid der rivier geo- 
pend, kwam men eerst in eene twee voeten diepe laag zand, ver- 
volgens in eene blaauwachtig grijze laag klei met zand gemengd. 
Wegens te veel water, dat in de put opdrong, kon miet dieper 
worden gegraven. 
Men keerde naar de kampong Djoenkoelan terug en ontving 
aldaar van de inlanders de verblijdende tijding, dat op een’ afstand 
van acht palen, kolen in belangrijke hoeveelheid gevonden wa- 
ren, waarvan reeds monsters naar de- Banda overgebragt waren. 
Op de Banda teruggekomen, besloot men, na eenige uren rust, 
deze plaats te gaan opzoeken. 
's Middags omtrent 2 uur begaf zich hetzelfde gezelschap op 
de derde kolenexpeditie en volgde in de sloep de kust van 
Java in eene westelijke rigting op eene lengte van tweeen een 
halven paal, stapte vervolgens aan wal en klom in eene gemid- 
deld zuidelijke iets oostelijke rigting over een heuvelachtig 
terrein, welks grootste hoogte langs den weg, dien men volgde, 
200 à 300 voeten bedroeg. De weg liep door zwaar bosch, 
waar men ruimschoots gelegenheid had den weelderigen plan- 
tengroei te bewonderen. In het oogvallend waren de vele 
boomachtige varens, die zich hier op dat kolenrijke terrein 
bijzonder goed ontwikkelen. Na anderhalf uur tijds gewandeld, 
en daarbij verscheiden bergriviertjes gepasseerd te hebben, was 
het voor het gezelschap uiterst verrassend, zich naar de zwid- 
kust te zien verplaatst. In eene oostelijke rigting wandelde men 
vervolgens langs deze door vele klippen begrensde kust, pas- 
seerde een klein riviertje en kwam na een’ halven paal afstands 
te hebben afgelegd, aan de uitwatering van een klein riviertje, 
welks bedding men opwaarts volgde. Men zag hier overal groo- 
te, meestal vierkante blokken kolen liggen. Zij namen, na eene 
korte wandeling, in zulk eene hoeveelheid toe, dat de ons ver- 
