— ò6l — 
Hiermede werd het onderzoek naar kolen als geëmdigd be- 
schouwd. Im twee dagen tijds waren er dus vier lagen kolen 
gevonden en volgens alle waarschijnlijkheid moet er bij een 
naauwkeurig onderzoek een grooter aantal dier lagen gevonden 
worden Het geheele kolenrijke terrein behoort tot de tertiaire 
formatie, welker uitgebreidheid aan het zuidelijke gedeelte van 
Java het eerst door Dr. JureHuuN is waargenomen. De daar- 
in voorkomende kolen zijn bruinkolen, waarvan door den heer 
JurenumN reeds vele lagen ontdekt zijn, namelijk aan de 
zuidkust, tusschen de rivier Tijsiki en de Wijnkoopsbaai tot im 
het regentschap Lebak, het zuidoostelijke gedeelte der residentie 
Bantam. Dat de in de nabijheid der Meeuwenbaai voorkomende 
lagen kolen in zeker verband staan tot deze lagen, is buiten 
twijfel, — en zoude van zulk eenen rijkdom aan kolen geen nut 
te trekken zijn? 
Eigenschappen der kolen. 
De kool komt voor in groote, zwarte, sterk glinsterende stuk- 
ken van eene schelpachtige breuk, met een’ hamer gemakkelijk 
tot kleinere, onregelmatige stukken uit een te kloppen; of de 
kool vormt eene vaste vereeniging van kleine glinsterende ko- 
lenstukjes; of zij is eene vereeniging van dunne regelmatig op- 
elkander volgende lagen, die door kloppen langs deze lagen 
meerendeels tot rhomboëdrische stukken uit een springen. Deze 
kolen hebben een meer dof aanzien en zijn bruinzwart van kleur. 
Haar soortelijk gewigt is 1,2992 tot 1,3201 bij 27e C.; 
streek bruinzwart; fijn gewreven geven zij een bruinzwart 
poeder. Bij het branden geven zij, zonder zamen te bakken, 
eerst eene heldere, sterk lichtgevende vlam, zonder veel reuk 
naar zwaveligzuur te verspreiden. De kool verbrandt zeer 
goed tot eene ligte asch, van eene grijze of bruinachtig grijze 
kleur, bestaande uit kiezelaarde, aluwinaarde, ijzeroxijde, kalk- 
aarde, bitteraarde À zwavelzuur en zeer weinig phosphorzuur. Het 
aschgehalte is volgens 3 proeven gemiddeld 5,5897 ten hon- 
derd. 
