— 988 — 
De bergwanden tegen de rivier zijn met spleten en*diepe 
ravijnen doorsneden, die naar den stroom gerigt zijn en waar- 
in kleine beken langs de steile hellingen naar beneden vloeijen. 
Haar water is warm en melkachtig. De temperatuur der 
Koeloewoeng is bij haren westelijken uitgang van de solfatara 
aan die der atmosferische lucht gelijk en bedraagt 15° KR. 
Haar water ruikt ligt naar zwavelwaterstofgas en bedekt de 
rolsteenen en rotsblokken, voornamelijk ter plaatse, waar het water, 
door storingen in zijnen loop opgehouden, beroerd wordt of 
over steenen afstortende, eene kaskade vormt, met eene laag van 
een’ fijnen zwavelmodder. Waar het water in de bogten des 
oevers rustig voortstroomt, vindt het evengenoemde slechts in 
geringe mate plaats. Ken der grootste rotsblokken, die ik op 
het punt gevonden heb, waar de kleine stroom, die de zuid- 
en zuidwestelijke grenzen der solfatara uitmaakt, zich aan zij- 
nen linker oever met haar vereenigt, is naar mijne berekening 
2700 kub. voeten groot. Zijne steile zijden laten overal het 
werpen van een’ blik in de natuur van hare zamenstelling toe: 
het zijn behalve de reeds boven bedoelde trachieten en vlugtig 
beschrevene steenbrokken, nog boomstammen, die er door 
begraven zijn, terwijl somtijds een zeer fijn, door zwavel ver- 
bonden konglomeraat, de stammen en takken omgeeft. 
Aamnerking. 
Op den weg van de tent naar de Koeloewoeng komt 
men aan een groot rotsblok van de volgende eigenaardige 
zamenstelling: 
No. 18. Blaauwachtig groene kleur, korrelige zamenstelling, 
schilferachtige breuk. Aan de korrelige zamenstelling is het kleine, 
afgeronde, groenachtige of graauwachtig gekleurde glasachtige en 
vetglanzige korrels verschuldigd, die zandsteenachtig (als bij 
zekere kwartszandsteenen, die zonder zigtbaar verbindingsmid- 
del, toch groote vastheid waarnemen laten ) zamengehoopt zijn 
“en welligt uit kokolieth bestaan. Groote onregelmatige, met 
bolvormige gewelven voorziene holten, worden van dit kor- 
