— 391 — 
kokende poelen aangeduid: op ontelbare punten treedt het gas wt 
spleten en gaten te voorschijn, welker randen en inwendige, zoo 
ver men met de oogen door kan dringen, met de schoonste 
gele zwavel -inkrustatiën en levendigste schitterende zwavelkris- 
tallen bedekt zijn. Men komt spoedig aan een ongeveer 10 of 
12 voeten hooge ophooping van rotsblokken, op welker boven- 
vlakte zich verscheidene kokende waterbekkens bevinden. Fen 
daarvan, omstreeks 11/9 vierkante voet in oppervlakte groot, 
met een ronden vorm, is met kokend water gevuld, van eene 
groenachtig graauwe modderkleur, ten deele voortgebragt wor- 
dende door zwavel, en ten deele door fijne vergane en tot mod- 
der opgeloste steenbrokken, die den bodem en de randen van 
het waterbekken uitmaken. Zijne temperatuur bereikt niet die 
van kokend water, maar blijft 6°%4% onder het kookpunt (74°) 
en de levendige opwelling, die men waarneemt, is aan de hevig- 
heid der opstijgende gassen haar ontstaan verschuldigd. De 
neerploffing der zwavel uit het water volgt zeer snel; de 
thermometer, na 10 minuten aan den invloed des waters bloot- 
gesteld te zijn geweest, was, toen zij terug genomen werd , met fijn 
verdeelde zwavel geheel bedekt. De diepte van dezen kokenden 
poel bedraagt niet meer dan een voet en de bodem bestaat 
uit groote hoekige steenen, tusschen welke damp en gas naar bui- 
ten stroomen. De bovenvlakte van den heuvel zal ongeveer 
50 voeten boven het niveau der Koeloewoeng verheven zijn. 
Hij schijnt geheel van vulkanische werking doordrongen en 
op den uitgang van een groot vulkanisch kanaal te rusten: 
Men is niet in staat, een enkel punt aan te wijzen, alwaar geen 
damp opstijgt; overal wordt men de met helder zwavelgeel om- 
kleede, dikwijls slechts de wijdte van een’ vinger of vuist om- 
vattende, rookende schoorsteenen gewaar. Op enkele plaatsen 
koncentreren zij zich meer, en dan vindt men de zoo even be- 
schrevene kokende waterverzamelingen. Eenigen daarvan berei- 
ken eene temperatuur van 75°,4; bij anderen is het water 
minder modderachtig en de reuk van zwavelwaterstofgas minder 
sterk. Eene kokende spleet verspreidde, behalve dien naar 
zwavelwaterstofgas, nog een ammoniakalen reuk. Waar een 
