— 599 — 
eenkomst met jonge bruinkolen, terwijl somtijds hunne broos- 
heid die van glas nabij komt. Bedroeg de ouderdom der solfa- 
tara nu honderden wan jaren, dan moest, zelfs wanneer wij ook 
aannemen dat bij opvolgende en aanhoudende inwerking der 
zwavelzure dampen, die uit de ontleding van het zwavelwater- 
stofgas ontstaan, eene soort van verkolng van het hout zich 
ingesteld en het op die wijze de eigenschap van onverganke- 
lijkheid verkregen had, evenwel eene verstoring in den zamenhang 
der deelen plaats gevonden hebben, waardoor de overeind staan- 
de stammen in elkander zouden gestort zijn. 
Nemen wij de talrijke plantaardige overblijfselen als leiddraad 
aan, bij de bestemming van den betrekkelijken ouderdom der 
drie solfataren, dan moeten wij aannemen, dat de zuidelijkste 
en werkzaamste ook de oudste is. Bij haar vinden wij slechts 
aan hare grenzen, ter plaatse waar zij zich aan de bosschen 
sluit, houtstammen en takken aanwezig, terwijl deze over hare 
grootste uitgestrektheid gemist worden, of als zij er zijn, diep 
onder de steenhoopen begraven liggen. Im de beide andere 
solfataren staan zij, behalve de menigte die den bodem bedekt, 
gedeeltelijk nog overeind. Voor den grooteren ouderdom der 
eerstgenoemde pleit nog de uitgestrektheid, door de verwoesting 
hier aangeriet. 
2. De beide kokende meren (un de 3de solfatara) schijnen 
het oude centrum der vulkaniteit geweest te zijn. Zij zijn 
welligt de overblijfselen van kleine kraters, waarwit geene 
vurige vloeibare stoffen voortgekomen zijn, doch slechts eene 
enkelvoudige witbarsting van rapilli en lavabrokkhen plaats 
gehad heeft. | 
Wat ons de vele kokende putten en ketels, overal in de 
solfatara verspreid, aanbieden, geven ons de beide kokende me- 
ren op eenen grooteren maatstaf terug. Hunne diepte, hunne 
het kookpunt van water bereikende warmte, de ongemeene menigte 
van zwavel die ze voortbrengen, de hevige werkzaamheid der 
kleinere damp- en gas bronnen in hunne onmiddellijke nabij- 
heid, de toename harer kracht en talrijkheid hoe „meer 
wij de meren naderen, hetzij dat wij over de drie terrassen 
