— 406 — 
Tjampea op. De goede galop van mijn paard voerde mij spoe- 
dig derwaarts. Ik maakte mevrouw Warrrxporr mijne op- 
wachting en betuigde haar mijnen warmen dank voor de geno- 
tene gastvrijheid, hier en te Tjibemimg, en zette mijne*reis 
naar Buitenzorg en van daar naar Bandarpeteh voort, alwaar 
ik in mijne woning teruggekeerd, van de moeitevolle reis naar 
| 
de solfatara des Salaks konde wtrusten. 
” 
Tjibening, den 21sten December 1842. 
De opgaande zon vond mij op weg naar Tjibening. Ik stel- 
de mij met dit uitstapje voor eene wandeling door het land 
Tjampea te maken, in gezelschap van den bezitter, den heer 
Warrexporr, en hoopte daardoor plaatsen te leeren kennen, 
die mij op mijne eerste eenzame reis welligt ontgaan waren. 
Ik durfde deze hoop, om het veelzijdig belang, dat de heer 
WarrENvorF in de natuur en hare voortbrengselen stelt, met 
volle regt koesteren. Te Tjampea aangekomen vond ik de fa- 
milie WarreNporr reeds den vorigen dag naar Tjibening afge- 
reisd. Zonder mij lang op te houden zette ik mijnen weg 
derwaarts voort en bereikte die plaats des voormiddags ten 10% 
ure. De afgelegde weg van 29 palen van Bandarpeteh tot 
hier had mij zoo zeer vermoeid, dat ik dezen dag geen bezoek 
meer in de omstreken deed, maar den tijd in een aangenaam 
onderhoud met den heer WarrexporF doorbragt. Behalve de 
reeds vroeger door mij bezochte solfataren van den Salak, zoude, 
volgens zeggen van genoemden heer, nog eene andere, meer 
westelijk gelegene, aanwezig zijn, zonder dat mijn gastheer echter 
mij daarvan meer verhalen konde, vermits hij ze miet gezien 
en bij zijn weten ook nog geen Huropeaan haar bezocht had. 
Wij namen ons voor, wanneer zulks maar eenigzins moge- 
lijk mogt zijn, haar te bezoeken en door eigen onderzoek hare 
natuur te leeren kennen. ni 
