— 408 — 
lijk koffijtuinen bevinden, beklimt. De tot hier reikende gol- 
vingen van het terrein, waarover de weg herwaarts voert en die 
ligtelijk tot aan de kern van den Salak en tot op zijne 
grootste hoogten naar boven te volgen zijn, behooren nog 
geheel tot dezen berg. Hetgene nu volgt is reeds meer van 
den onmiddellijken zamenhang met gindsche vuurbergena fge- 
scheiden; het zijn dalen, die den zijnen westelijken voet omringende 
bergen toebehooren, bergen, die hoe meer zij zich naar het westen 
verwijderen in zelfstandigheid toenemen en vereenigd ook spoe- 
dig eene bergketen vormen, die in zijne fisiognomische daar- 
stelling een geheel eigen, van dat des Salaks en zijne bij be- 
hoorende bergen verschillend , karakter aanneemt. Heeft men den 
Goenoeng Pitjoeng bestegen, zoo komt men, langs zijne weste- 
lijke helling afdalende, aan het bed der Tjikawea, dezelfde berg- 
rivier, die ik reeds vroeger de gelegenheid had te vermelden en 
in de doode solfatara haren oorsprong heeft. Zij opent zich in 
de in het Kendang gebergte ontspringende Tjiantan, die weder de 
Tjidami eenen rijken toevloed van water schenkt. De oostelijke 
oever der Tjikawea vormt hier de Paragansagoe, welke als 
de noordwestelijke helling des Isten Goenoeng Petai beschouwd 
kan worden. Er komen twee onder den naam van Goe- 
noeng Petaìi bekende bergen voor, als suikerbroodvormige kegels 
boven de heuvelachtige omstreken uitstekende, opmerkelijk 
door hunne gedaante en in eene regte lijn van het oosten 
naar het westen op elkander volgende. Zij worden door een diep 
dal van elkander gescheiden, in hetwelk de Tjikloewoeng, 
uit de nog werkzame solfatara van den Salak ontspruitende, 
der ‘Tjantang toestroomt, om zich met deze te vereenigen; eene 
vereeniging, in een even schoon als merkwaardig oord plaats grij- 
pende en waarop ik in het vervolg wtvoeriger terug denk 
te komen. Ongemeen steil vallen de westelijke hellingen des 
2den G. Petai der Tjikloewoeng toe. Heeft men deze met 
moeite beklommen en vervolgt men dan den weg naar het wes- 
ten, dan treedt de Goenoene Gagak, die men tot nog toe in 
eene zuidwestelijke rigting van zich had, meer ter zijde, terwijl 
de Goenoeng Prabakti, in een’ langgestrekten rug voor eerst- 
