A Ann 
De elektrische ontladingen begonnen; vreesselijk rolde de don- 
der en omgaven ons de felle bliksemstralen. De eene wolkbreuk 
gelijkende regen, die na elken bliksemstraal eenige oogenblik- 
ken in hevigheid toeneemt, een verschijnsel, dat ik reeds dik- 
wijls in de diep gelegen streken de gelegenheid had op te 
merken, deed in korten tijd de Tjiasmara tot de dubbele zijner 
vorige waterhoogte opzwellen. De oorspronkelijke helderheid van 
haar water is verdwenen; troebel en schuimend storten de gol- 
ven over elkander naar de diepte toe. De steenklompen, die 
bij zulk eene gelegenheid, dat is bijna dagelijks, van de hoogte 
afgevoerd worden, stooten tegen vaste aan den oever vooruitste- 
kende rotsen en tegen elkander in stukken, en het geraas is onbe- 
schrijfelijk. Honderden kaskaden ziet men in de gansche streek 
ontstaan, waar vroeger geen spoor van: water bemerkt werd, 
en de voetpaden zijn in stortbeken veranderd. Ook de lucht- 
temperatuur is tot 18° eedaald. 
Prabakti, den 2QSsten December 1843. 
Den morgen van dezen dag besloten wij den krater op den 
Prabakti, waarvan ik reeds gisteren gewaagde, op te zoeken. 
De narigten, die wij nopens haar bij de inboorlingen trachtten 
in te winnen, leerden ons niets meer dan wij reeds wisten, — na= 
melijk, dat zij bestaat. Niemand der gevraagden, zelfs de oud- 
ste mannen niet, had die plaats aanschouwd, en geen spoor eener 
vroegere bestijging liet zich wit hunne gesprekken opmaken. Om 6 
ure des morgens hadden wij eene temperatuur van 15°,8 R., 
die der Tjiasmara 16°. Wij verzamelden omstreeks 24 koelies, 
en eenige oude mannen om de troep aan te voeren. Deze droe- 
gen bossen van rijststroo in hunne handen, waarin een welrie- 
kende hars brandde, tot een offer aan de booze geesten, die 
deze tot hiertoe onbetredene streek bewonen, om hunne gunst 
te verwerven en eene gelukkige reis te hebben. Onze weg voer- 
de ons over de voor het huis loopende Tjiasmara, en haar 
zuidoostelijk volgende en den koffijtuin doorwandelende, moes- 
