— 416 — 
immer in zuidelijke rigting opstijgende en wendt zich dan op 
haren linker oever, eene kleine beek volgende, welke zij hier 
opneemt, naar het zuidoosten voor eene wijl van haar af, om haar 
spoedig daarna weder te bereiken en eene bogt, hief door haar 
gevormd,af te snijden. Men verlaat de Prabakti en wendt zich 
naar eenen onder 45° opstijgenden, met welige vegetatie bedek- 
ten bergwand toe, om dezen te bestijgen. Het is een afdalende 
rug des Goenoeng Prabakti. Met moeite, en zich aan de uit- 
stekende wortelen en boomen vasthoudende, klimt men de hoog- 
te van 300 voeten en heeft dan eene smalle kam bereikt, van 
waar het terrein aan beide zijden steil in de diepte wegvalt. 
Zulke kammen vindt men op alle afhellingen der javasche 
vuurbergen terug en daardoor is hunne beklimming zoo moeije- 
lijk en dikwijls zelfs onmogelijk. Die, welke wij bestegen sluit 
zich naar het zuiden aan de helling des Goenoeng Prabakti 
Boor de kloof ter westerzijde stroomt de Kali di Kawa. Wij volg- 
den een eind wegs den rug van deze kam en daalden toen 
aan here westelijke zijde naar de Kali di Kawa af, die zich door 
haar wild bruisen reeds op eenen grooten afstand als eene 
der grootere rivieren herkennen laat. Met de grootste moeite 
en gevaar langs den gladden onder 60° hellenden bergwand 
afdalende, bereikten wij haren regter oever, die met groote 
blokken trachiet bedekt is. Haar water heeft een zeer sterk 
verval, hetwelk gevoegd bij de overal in de rivier liggende 
rotsen, er toe bijdraagt, het water in de sterkste beweging 
te houden en daardoor een zoodanig geraas voort te bren- 
gen, dat wij bijna niet in staat waren elkander te verstaan. Het 
tooneel, dat zich aan ons voordeed, kon vreesselijk schoon ge- 
noemd worden. Een rotsblok, boven het schumende water 
uitstekende, verschafte ons een standpunt, van waar wij niet be- 
hoefden te vreezen door het water weggevoerd te worden, en 
de natuur, welker stille eenzaamheid nog ooit door een men- 
schelijk wezen gestoord was, op ons gemak konden bewonderen. 
Aan beide zijden der rivier verhieven zich de steile oeverwan- 
den tot eene hoogte van 3 à 400 voeten, en miet kaal of le- 
venloos, maar met eene ondoordringbare vegetatie bedekt; de 
