— 418 — 
hier door het eigenaardige uiterlijk der trachietrotsen ge- 
boeid: zij zijn namelijk parallelepipedisch gekloofd; loodregt 
nedergaande scheuren kruisen zich met horizontale en op die 
wijze ishet gesteente in korte prismen verdeeld. Op andere 
plaatsen zijn alleen de horizontale spleten voorhanden en bekomt 
het gesteente daardoor een laagsgewijs voorkomen. Van den 
westelijken bergwand, over de zoo even beschrevene trachietpris- 
men, valt eene zeer heldere bergbeek in de Kali di Kawa. 
Alvorens zich beide stroomen vereenigen, vloeijen zij verschei- 
dene schreden naast elkander voort. De bronnen des eenen 
hebben de helderheid van kristal. De steenen van het bed zijn 
zuiver, als gepolijst, terwijl daarentegen de bronnen des anderen 
eenigzins melkachtig groen en de rolsteenen, die zij bevatten, 
van eene bruine ijzerkorst voorzien zijn. Verlaat men dit be- 
langwekkend en schoon punt en gaat verder de Kali di Kawa 
op,„dar komt men aan eene, in vergelijking met die der na- 
burige gebergten slechts onbeduidend te noemene zwavelwater- 
stofgasbron. De luchttemperatuur was 20° Ren die des waters, 
dat met het gas bezwangerd uit den grond ontspringt, 449,5. 
Men klimt nu weder omstreeks een half uur in het bed der 
rivier, alwaar de steenblokken in grootte en aantal in het oog- 
vallend toenemen, en wordt dan op den achtergrond der zeer steil 
oprijzende kloof, ter plaatse waar zij Bene bogt naar het zuid- 
zuidoosten maakt, zeer groote dampzuilen gewaar, die uit eenen 
loodregten rotswand te voorschijn komen en wanneer een sterkere 
wind ze uit elkander waait, een’ schoonen waterval doen ontdekken, 
als een zilveren band over den zoo even vermelden zwarten rotswand 
naar beneden vallende. Nog voor men dezen bereikt, verengt 
zich het dal tot eene naauwe spleet, aan welker monding, naar 
het zuiden, twee kleine bergbeken in schoone watervallen van 
de hoogte neerkomen en grootendeels de Kali di Kawa vormen. 
Hare vreedzame en vrolijke aanblik steekt sterk af bij de 
levenlooze natuur en de verbrande steenen, die ons nu zullen 
bezig houden. De kloof dringt in eene ketelvormige verwij 
ding voort, ringswijze van hooge en steile bergwanden om- 
geven en welker oneffene bodem en wand door vulkanische 
