— 419 — 
dampen overal ontleed en gebarsten zijn. In het binnenste dezer 
ketelvormige verwijding verheft zich een 80 of 100 voeten 
hooge heuvel, wiens top afgeknot is en klaarblijkelijk als het 
middenpunt der vulkanische werking beschouwd kan worden. 
De rivier, tot dus verre eene rigting van het zuidoosten naar 
het noordwesten gevolgd hebbende, wendt zich in een’ half- 
cirkelvormigen boog naar het oosten, alwaar zij den omstreeks 
250 voeten hoogen waterval, waarvan ik zoo even gesproken 
heb, opneemt, of beter gezegd, als diens voortzetting der Kali 
di Kawa aangemerkt kan worden. Aan het punt, alwaar deze 
rivier zich naar het oosten keert, ontlasten zich twee groote en 
dampende bergspleten. Beiden komen in bijna gelijke rigting 
van het zuidzuidwesten uit het gebergte en wenden zich naar het 
westen. Zij dienen twee warme beken tot afleiding en overal stijgen 
zwavelwaterstofgas en kokend water wit bodem en oever op. 
Dit geschiedt op enkele plaatsen met groote hevigheid en zon- 
derlinge verschijnselen. Zoo vindt men b.v. in de zuidelijkste 
der beide spleten eene opening, waaruit het water, als uit 
eene schenkkan, in vele boogvormige, dunne stralen, in koken- 
den toestand, met veel geruischte voorschijn komt, en het op- 
koken eener put is hier zoo hevig, dat het kokende water 
in de hoogte opgeworpen en op groote afstanden voortgeslin- 
gerd wordt. Overal waar de rots met het water in aanraking 
komt, is zij met nedergeplofte zwavel bedekt. Aan de mon- 
dingen der duizend en meer dan duizend kleine goten is fijne 
zwavel gesublimeerd, meestal met een’ groenen rand bekleed. 
De bestanddeelen der ‘rotsen zijn ontleed en hebben eene 
geelwitte kleur aangenomen. Zwavelkieskristallen vindt men, 
hoewel steeds zeer klein, als een later produkt, in spleten en 
holten, doch overal in poreuze steenen verstrooid. Het 
was mijn voornemen om te trachten, tot aan het binnenste der 
kloof door te dringen. In het begin van mijnen over heete 
steenen en rookende bronnen voerenden weg lieten echter mijne med- 
gezellen mij in den steek en moest ik mijn plan opgeven. 
Alles dampte en bruiste om mij en ik werd door de zwa- 
velwaterstof en waterdamp zoo ingehuld, dat ik bijna geen’ adem 
