420 5 
meer konde halen. Spoedig keerde ik terug om de overige 
merkwaardigheden van dit oord op te zoeken. Op den in het 
midden des ketels zich bevindenden heuvel, die geheel uit 
trachiet bestaat, telde ik negen kokende bronnen, elke met 
eene oppervlakte van 5 tot 10 vierkante voeten. De gasont- 
wikkeling is bij eenigen zoo sterk, dat het water dikwijls 6 
voeten in de hoogte geworpen wordt. Het water dezer bronnen 
is geelachtig graauw en troebel, eigenschappen, die worden te 
weeg gebragt door daarin verdeelde zwavel en modderdeelen, 
waarin zich het ontleede trachiet oplost, wanneer het met het water 
in aanraking komt. Behalve deze bronnen zijn er nog talrijke 
kokende modderputten en spleten, waaruit heete waterdamp, 
met zwavelwaterstofgas gemengd, opstijgt. 
Àlle deze verschijnselen hadden veel overeenkomst met die, door 
mij op den Salak waargenomen. Aan de mondingen der gasleidin- 
gen is overal zwavel aangezet en in nief mindere mate ook 
aluin, in den vorm van fijne, witte schubben. 
De temperatuur der bronnen is gemiddeld 44 graden Reau- 
mur bij eene luchtwarmte van 20 graden. 
Nadat wij de behoeften der maag voldaan hadden en ik met 
het kompas in de hand eene figuratieve schets der solfatara ont- 
worpen had, namen wij den terugtogt aam. Wij volgden de 
Kali di Kawa tot op de plaats, waar wij dezen stroom bij den 
omweg des watervals voor de tweede maal bereikten. Hier ste- 
gen wij langs den bergwand aam den regteroever naar boven en 
volgden den rug, totdat wij bij de Kali Prabakti kwamen. 
Een hevig onweder overviel ons en vreesselijk kaatste de don- 
der in de omliggende bergkloven terug. Ten 61/3 uur hadden 
wij het koffij- etablissement Prabakti bereikt. Hen bad in de 
bronnen der Tjiasmara verfrischte mij volkomen en met buiten- 
gewonen eetlust nuttigde ik het maal, mij door de vriendelijke 
gastvrouw WaATrrENDORF voorgezet. 
Aan den waterval der Kali Antang 
den 25sten December 1842. 
De weg van Prabakti-naar dezen koffijtuin, waarin ik mij 
