thans bevind, en die ook den naam van Krandjang draagt, 
strekt zich op de noordelijke voorhenvels van het Ken dang gebergte 
in eene noordwestelijke rigting uit. In het algemeen is hij da- 
lende en men heeft somwijlen diepe dalen en rivierbeddingen te 
passeren. Het is zeer moeijelijk, uit de inlichtingen, die ik 
5 
de Kendang gebergte een’ aanvang neemt, en waar de bergen, 
van de inboorlingen ontving, af te leiden, waar het zoogenaam- 
die tot den Salak moeten gerekend worden, eindigen, Ook de 
Europeanen, die meermalen deze streek bezochten, konden mij 
daaromtrent geene voldoende ophelderingen geven. Ik trachtte 
daarom uit de fisiognomie der bergen zelve hunne natuurlijke 
grens af te leiden. Inderdaad laat zich bij eene vergelijking 
der vormen van de bergen, die onmiddellijk met den Salak in 
verbinding staan, en die, welk het eigenlijke Kendangge- 
bergte zamenstellen, een wezenlijk onderscheid tusschen beiden 
opmerken. De bergen, die ik onder het Salaksche gebergte 
rangschik en in ’t oosten met den Salak beginnen, zijn door 
hunne kegel-, dom- en klovenvorm te herkennen ; zij zijn 
onregelmatiger in hunne onderlinge verbinding, meer van 
elkander gescheurd, en bestaan als uit eene zamenhooping van 
afzonderlijke kegelbergen. Het Salakgebergte is weinig witge- 
strekt naar het westen en vormt een eigenlijk massa-gebergte. 
Hiertoe moeten gerekend worden te behooren, van het oosten 
naar het westen: de Salak, Pitjoeng, de beide Petai, de 
Prabakti en de zadelvormige Gagak. Met dezen laatsten nemen 
de kegelbergen een einde en een diep dal scheidt van hen 
eene zich van oost ten noorden naar west ten zuiden uit- 
strekkende bergketen , waarvan de kruin van nagenoeg gelijke 
hoogte, zich zoo ver het oog reiken kan voortloopt, en waarop 
slechts enkele kegeltoppen zich niet zeer hoog verheffen. 
Dit is het Kendanggebergte. Als natuurlijke grens -tusschen het 
Salaksche en Kendanggebergte kan de Kali Antang (Tjan- 
tang) beschouwd worden, die in het diepe dal vloeit, wel- 
ke de beide in vorm verschillende bergruggen van elkander 
scheidt. Het Kendang-gebergte strekt zich met eenen hoofdtak , 
in de aangegevene rigting, naar Bantam uit, en behoudt dezen 
