— 466 — , 
„indien ik mij niet bedrieg, f 18.60 per pikol.* Aan een der | 
„kruidmolens zou deze zwavel in een daartoe op te rigten raffi- 
„neerhuis, dat zeer eenvoudig ingerigten niet kostbaar is, vol- 
„komen gezuiverd dienen te worden. 
„In vroegere jaren, ten tijde der Oost indische kompagnie, 
„was de meeste zwavel op de molens verbruikt, uit dezen archi- 
„pel zelven afkomstig, voornamelijk van den berg Idjen in Ban- 
„joewang!, vanwaar alle zwavel, welke sedert het jaar 1790 in 
„de kruidmolens te Samarang en Batavia verbruikt is, verkre- 
„gen werd (zie É. pr Waar, Indisch magazijn 2e jaargang, 
„bladz: 147 en Darnpers bekend werk bladz. 114). Van Ma- 
„kassar werden in 1662, 800 pikols geeischt, zijnde de vroegere 
„zeer zuiver bevonden (originele resolutiën der regering van 
„dien tijd). 
„Op het eiland Bima werd vroeger op den Goenong Tjollo 
„of Lwavelberg veel zwavel gegraven, hetwelk volgens den toen- 
„maligen gezaghebber 1. R. Erover (1827 tot 1880) jaarlijks 
„ongeveer een kojang bedroeg. 
„Eiver meende, dat men er wel 20 en meer kojang konde 
„inzamelen (Verslag van eene reis naar Bima en Soembawa door 
„LorrinceErR in 1847, en de Verhandelingen van het Bataviaasch 
„ genootschap van kunsten en wetenschappen, deel X XIII bladz. 60). 
„Uit een en ander blijkt genoegzaam, dat in tijd van oorlog 
„en bij eene gestremde gemeenschap met het moederland, de In- 
„dische molens niet behoeven stil te staan uit gebrek aan zwavel. 
„Mogt men genegen zijn, gebruik te maken van de goede 
„gelegenheid, die zich hiertoe ter kuste voordoet, om de 
„buskruidmolens van dat mineraal te voorzien , om zoo- 
„doende langzamerhand onafhankelijk te worden van vreemde 
„hulp en de winsten door de bevolking onzer eigene koloniën 
„te doen genieten, dan zal ik gaarne van mijne zijde bijdragen, 
„wat in mijn vermogen is, om deze onderneming bevorderlijk te 
„zìjn; aan bevolking ontbreekt het op den Talang niet.” 
Kwalitatief Onderzoek. 
Het kwalitatief onderzoek van deze soorten van zwavel deed 
