ade 
geen arsenicum (daar door ammonia geen zwavelarsenicum op- 
gelost werd), geen selenium, maar slechts ijzer en een onoplos- 
baar niet vlugtig zout, waarschijnlijk gips onderkennen. 
Het onderzoek naar selenium is volgens het voorschrift van 
Orro-GramaM geschiedt, dat de zwavel in potassa caustica doet 
oplossen en langen tijd aan den invloed der lucht doet bloot- 
stellen. Na verscheidene dagen ontstond er door de gevormde 
onderzwaveligzure potasch geen precipitaat van selenium. 
In water werd geen zwavelzuur, slechts sporen van een chlo- 
ruretun opgelost. 
KWwANTITATIEF ONDERZOEK. 
Monster Zwavel No. 1. 
De tot het onderzoek mij in handen gestelde hoeveelheid, 
bestond uit twee stukken, te zamen wegende 50 gr. 
Deze zwavel is doorschijnend, licht oranje van kleur, wel iets 
gelijkende op gezuiverde colophoniumhars of barnsteen: ze is 
krijstallijn bladerig, licht geel op de breuk. 
Densiteit. 
1. 16191 gr. in kleine stukjes (niet tot poeder) verdeelde 
zwavel, verloren in water bij 27° temperatuur 0.7930 gr. aan 
gewigt; dus is het specifiek gewigt gelijk 2.042. 
Hiügroskopisch water. 
De fijngewrevene zwavel werd op een horlogieglas in het wa- 
terketeltje, waarin eene temperatuur van + 95° C. verkregen 
kan worden, gedurende verscheidene uren gedroogd. 
IL 08756 gr. zwavel wogen, na op deze wijze gedroogd te 
zijn, 0.8748 gr., en hadden dus 0.090/9 verloren. 
Niet te vervlugtigen zelfstandigheden. 
In een porceleinen kroesje werd de zwavel boven eene spiri- 
tus-lamp hoogst langzaam verwarmd, zoodat de zwavel, zonder 
te ontvlammen, als damp verjaagd werd: het resterende werd 
harder gegloeid en gewogen. 
