— 39 — 



bij het onbemeste bedroeg dit meer dan de helft. In elke 

 kolom, met uitzondering van die, welke de uitstoeling voor- 

 stelt, is de meerderheid grootelijks bij het bemeste riet. 

 Als oorzaak van die uitzondering weet ik niets anders op 

 te geven, dan dat, waar het riet sneller en krachtiger op- 

 wies , waar het dus , na hetzelfde tijdsverloop , digter stond , 

 geene gelegenheid kon bestaan voor die latere uitspruiting, 

 welke bij het onbemeste dat zeer korte en nog ten eene 

 male onrijpe riet oj)leverde. Uit dit oogpunt is die min- 

 dere uitstoeling voorwaar geen nadeel, en het komt toch 

 maar alleen aan op de getallen , in de laatste kolom voor- 

 gesteld. 



Deze is de som der afzonderlijke voordeelen , namelijk 

 het uitspruiten van een veel grooter aantal stekken op de- 

 zelfde oppervlakte , het uitstoelen van meer volrijp riet , 

 dat, gelijk vroeger meer bijzonder is aangetoond, tevens 

 aanmerkelijk zwaarder was, dan het onbemeste. 



De gemiddelde verhouding van het gewigt aan riet, per 

 eenheid van grond is , het onbemeste op 100 stellende , bij 

 het bemeste 250. Het onrijpe, onbemeste riet werd niet 

 afzonderlijk gewogen. Stellen wij dcszelfs gewigt slechts 

 op een vierde van het andere, dat geene bloemstengen had 

 maar rijp was. Trekken wij, gelijk had moeten geschieden, 

 dit bedrag van het gezamelijke geAvigt af, dan stijgt de 

 verhouding van het bemeste tot 290 ; de gemiddelde uit- 

 stoeling van het onbemeste daalt dan tot 3,8 , of beneden die 

 van het bemeste. Tot dit cijfer van 290 — 100 is door het 

 minder uitsterven van het bemeste (zelfs ofschoon bij het 

 andere menigvuldiger en steeds meer werd ingeboet) , bij- 

 gedragen voor 90 ; door de uitstoeling van rijp riet , voor 

 een bedrag van 12 , en door de meerdere zwaarte van het 

 riet zelf, voor een bedrag van 88. 



De waarde der guano -bemesting in de drie genoemde 

 opzigten wordt hierin dus duidelijk uitgedrukt. 



