— 101 — 



eene ruwe sponsaclitige oppervlakte en oene ongelijkmatig 

 bruine of roodzwarte kleur, waardoor ze op den eersten 

 aanblik het aanzien van steenen vertoonen. Door den smid 

 in liet vuur gegloeid gaf liet eenen sterken zwavelreuk , 

 terwijl liet door kloppen tot gruis verviel. De uit dit 

 gruis verzamelde ijzerdeeltjes lieten zich niet tot een ge- 

 heel smeden , dan na vermenging met ander oud ijzer. 

 Dit ijzer, tot kris gevormd, moet volgens beweren van 

 den onderkollekteur eene hardheid bezitten , grooter dan 

 die van ander kris-ijzer. 



Dit is ongeveer de inhoud des nota van den heer Schaap, 

 onder dagteekening 16 September 1855 der Natuurkundige 

 Vereeniging toegezonden met aanbieding der volgende voor- 

 werpen om te dienen tot een scheikundig onderzoek : 



I. Een min of meer rond zwartachtig stuk ijzer, afkom- 

 stig van den regent en reeds in het vuur gegloeid. 



II. Een meer langwerpig en roodachtig gekleurd stuk , 

 afivomstig van Pak Menèh en zich nog in denzelfden toe- 

 stand bevindende als tijdens den vond. 



III. Eenige stukken uit den bodem , waarop de vond 

 heeft plaats gehad. 



T. Het stuk , afkomstig van den regent. 



Eene onregelmatige massa, wegende o4 amsterdamsche 

 ponden. Aan den eenen kant met diej)e indrukken voor- 

 zien , als waren die er met eenen bout ingeslagen toen het 

 nog in wecken toestand verkeerde. Zij zijn gedeeltelijk met 

 klei aangevuld, die er zich vrij gemakkelijk van laat A'er- 

 wij deren. ïen andere heeft het stuk een sinterachtig voor- 

 komen , takkig , hoekig , gebogen of bladerig en met groo- 

 te holten voorzien ; hier en daar bont aangeloopen , maar 

 voor het grootste gedeelte met eene dunne laag ijzerroest 

 overtogen. Op enkele plaatsen zijn zaamgebakken bladach- 



