— 116 — 



De zandsteen-fornintie , welke oostelijk de G. Paserpoggor, 

 G. Boeloet en G. Soeren (1), ten zuiden G. Kiaradjajar 

 en anderen en westelijk het ineerendeel der gebergten yormt 

 tot aan zee, is van het meest uiteenloopende karakter. De- 

 ze zandsteen , welke eene zeer aanzienlijke zwaarte heeft , 

 zou de ligplaats van steenkoleyi hmnen zijn. 



De algemeene kleur is geelachtig , van wit tot bruingeel 

 en bruinrood afwisselend. De gele en bruingele variëtei- 

 ten hebben hare kleur te danken aan het bindmiddel. De 

 zandkorreltjes zijn vuil wit of lichtgeel en de kleurende 

 bestanddcclcn van het bindmiddel zijn ijzeroxyde en ijzer- 

 oxyde-hy draten. 



De zandsteen , welke zeer zelden kalk-of kiezelzandsteen , 

 maar op de meeste plaatsen kleizandsteen is, wisselt af met 

 konglomeraat en ijzerzandsteen-lagen. Zij is over het alge- 

 meen nog al grotkorrelig en zeer massief. 



Niet zelden liggen stukjes afgeronde kiezel in de zand 

 steenen opgesloten , welke kiezelsteenen, de overhand nemen- 

 de, de konglomeratcn voroien , waarvan zoo even melding is ge- 

 maakt. 



De^e kiezelrolsteenen zijn wit, blaauwachtig grijs of zelfs 

 zwart van kleur , dof en afgerond , hetgeen eene langdurige 

 slijping onder vrater aantoont ; zij bereiken soms eene lengte 

 van 4 u 5 ned. duim. 



In de konglomeraten ziet men het bindmiddel meestal 

 nog zeer duidelijk. Het is altijd een fijnere of grovere 

 zandsteen. 



De zandsteenen, maar voornamelijk de konglomeraten, 



(1) Omstandigheden, buiten onzen wil, hebben belet liet Ling- 

 kocuo-sclie ringgebergte te onderzoeken en ik kan dus niet met 

 zekerheid aangeven of dit ook niet uit zandsteen bestaat. Al- 

 hoBAvcl uu bij het nederdalen van Pesawahan over den Goenong 



