— lis — 



nen vastzitten , zoodat de Lallen nog week waren, toon zieli 

 de zandsteen vormde , of zij zijn van lateren oorsprong. 



Ilct is aan te nemen , dat de Lruinijzersteen-konkreties 

 niets anders zijn dan veranderde klei-ijzersteenballcn. Bij 

 een der door ons verzamelde specimina ziet men de veran- 

 dering zeer duidelijk. Om de schier onveranderde grijze 

 kern bevindt zicli eene , twee , soms vier strepen dikke schaal 

 van Lruin-ijzererts, limoniet of gütliiet, welke schaal op 

 sommige plaatsen parallel gestreept is, en welke OA-er het 

 algemeen zich zeer gemakkelijk van de inwendige kern laat 

 osmaken. De verweering van deze kern geschiedt zeer 

 regelmatig, van Luiten naar Linnen. Op ,^ ned. duim diep- 

 te is zij niet meer inerkLaar. 



Bij deze omzetting van koolzuur ijzeroxydule en yzeroxy- 

 dehydraat heeft eene werkelijke A'ermindering van volu- 

 me plaats, Avanneer men aanneemt dat het ijzergehalte 

 niet vermeerdert. 



Beschouwt men alleen het koolzuur ijzeroxydule , het- 

 welk in ijzeroxyde-hydraat verandert, dan wordt 1 atoom 

 koolzuur ijzeroxydule uitgedrukt door FeOCO- en 1 

 atoom zuiveren limoniet door 2 Fe- 0^ + 3IP0. Yermenig- 

 vuldii''t men nu de atomen der. eerste met 4 en trekt men 

 dan A'an Leide gelijke hoeveelheden ijzer en zuurstof af, 

 dan heeft men 4 atomen koolzuur ijzeroxyde Fe''0''C''0*. 1 

 atoom ijzeroxyde-hydraat Fe^Ü'^H^O^. Er Llijft dus bij het 

 eerste O^C* uit te wisselen tegen H". 



Gaat men verder na de hoegrootheid der atoomgewig- 

 ten van O. H. en C. dan ziet men , dat Lij deze metamor- 

 phose een aanzienlijk gewigtsverlies plaats heeft, v/aaruit, 

 dewijl de specifisclie gowigten van het koolzuur ijzeroxydu- 

 le en ijzeroxyde-hydraat nagenoeg gelijk zijn , eene ledig- 

 heid in de gevormde Lallen moet ontstaan , hetgeen dan ook 

 inderdaad in deze konkreties Avordt waargenomen. 



Oorspronkelijk waren het dus waarschijnlijk klei ijzersteen- 



