— 122 — 



der gronclmassa geheel vercUvijncu , heeft men de brek- 

 ciën welke bij Tg. Tjipaiitjor worden aangetroifcn, liet 

 is dan ook niet te betwijfelen , dat de zandsteen-formatie 

 overgaat in de brekciën, maar moeijelijk is het te bepalen 

 welke van de twee de oudste is. Gaat men echter na, dat 

 de brekcie veel stijler is opgorigt dan de zandsteenlagen , 

 dat de dieping overeenkomstig , en het verlengde van het 

 aan den dag komende der zandsteenlagen ten westen , bin- 

 nen , dat is zuidelijk van dat der brekciün valt en deze 

 eene zuidelijke dieping hebben, zoo kan met redelijkheid 

 aangenomen worden , dut de brekciën ouder zijn en ouder 

 de zandstecnen heen diepen. 



Behalve westelijk van Tg. Tjibioek, komen nog, zoo ver 

 bekend is, op 5 plaatsen brekciën aan den dag, namelijk 

 Gg. Tadem, gelegen zuidelijk van Poeloe Remetoek en 

 vlak aan het strand, en twee rotspunten zuidelijk van Gg. 

 Tadjem tegen G. Haur en Lameh aan , op Avelks aflielling 

 eenige twijfelachtige stukken brekciën gevonden zijn. De vier- 

 de vindplaats is west van Kg. Tjipantjor, eveneens eene 

 uitstekende rotspunt, en de vijfde is G. Pasirmalang waar 

 men over eene groote uitgebreidheid deze brekciën aantreft. 



G. Tjibioek is door den heer Aquasie Boachi, in de Bijdrage 

 tot de geologische en mineralogische kennis van Ncderlandsch- 

 Tndië n°. XVI aangegeven , als uit scrpentijn bestaande. 

 Zulks is voor de oostelijke helling juist, doch de eigenlijke 

 berg bestaat uit aj^haniet en een zeer verweerd gesteente, het- 

 welk nader gebleken is eene voortzetting te zijn der brek- 

 cie, ter zijde van den mond der Tjibanting voorkomende. 

 De verweerde toestand van dat gesteente, heeft belet de 

 brekcie nog verder landwaarts in te volgen. 



Kabij Tg. Karang , Batoenoengoel , op de westkust , 

 vindt men een groot stuk brekcie aan het strand liggen. 

 Hetzelve is rondachtig en aan de basis afnemend , zoodat dit 

 stuk waarschijnlijk een los stuk is en gedeeltelijk in het zee- 



