^- 128 — 



versclmlving heeft plaats geliad , dat de zaïidsteenen , -welke 

 nu aan den voet van de Lingkoeng-bergen liggen , in vroe- 

 gere eeuwen eenige honderde voeten verzakt zijn , door een 

 van die geweldige natuuromwenteliugen waaraan Java zoo 

 herhaalde malen onderworpen is geweest , alsdan moet de 

 bezi tfti o-Ing der loodren;te wanden van het Linfrkoencc-ïreberfïte 

 uitsluitsel geven over het aanwezen van kolen. 



Geen spoor van kolen is ontdekt in de bedding van alle 

 de rivieren , welke van dezen rotswand nederstorten , noch 

 door den ingenieur Aquasie Boachi noch door mij , en hier- 

 door wordt de vooronderstelling van het afwezen van kolen 

 in de vallei der Tjiletoek nagenoeg zekerheid. 



Keemt men echter aan dat de vallei der Tjiletoek slechts 

 eene verwijde scheur is en dus dat de zandsteenen en 

 konglomeraten van G. Karanghellang , G. Badak , G. 

 Kiaradjajar en anderen vroeger een hebben uitgemaakt, 

 met de wanden van het rino-o-eberffte , alsdan zet zich de- 

 ze spleet nog duizenden ellen dieper naar het middelpunt 

 der aarde voort. Deze spleet is dan opgevuld met verbrij- 

 zelde stukken zandsteen en latere zeevormingen , en men 

 moet bekennen , dat , in dit minder waarschijnlijke geval , ia 

 de vlakte der Tjiletoek, in de diepte, geene mogelijkheid 

 bestaat ont^inbare kolenlagen te vinden. 



Ten gevolge van dit een en ander zijn door mij alle 

 verdere onderzoekingen naar kolen , door diepe boringen in 

 deze streek , afgeraden , aangezien de zandsteen-formatie, rond- 

 om de Tjiletoekbaai voorkomende, niet zoodanig is, als waar- 

 in men veronderstellen kan, dat koleulagen zouden voor- 

 komen. 



JBuitenzorg , den 14."^ Mei 1856. 



