— 142 — 



Een hoofd ver schil in de zamenstelling is het bijna vol- 

 sla o-en gemis van kiezelaarde in den beetwortel , waarvan 

 het suikerriet eene groote hoeveelheid bevat , vooral , om 

 het vastheid te geven, en dus tegen afbreken en omvallen 

 te beveiligen. Maar dit verschil is , bij onze vergelijking , 

 van weinig waarde, eensdeels, omdat elke grondeoort kie- 

 zelaarde in overvloed bevat, en ten andere, dewijl, zoo deze 

 er niet genoegzaam in oplosbaren vorm mogt voorkomen, 

 juist de potasch, het best bevonden bemestingsmiddel in het 

 gegevene geval, de eigenschap heeft om die kiezelaarde al- 

 lengs oplosbaar te maken. In dat alles ligt wieder een grond 

 te meer voor het voor mij reeds zoo herhaaldelijk aanbevolen 

 gebruik der ascli van rietbladen en ampas , als bemesting , 

 vermits potasch minstens een vijfde van die asch in gewigt 

 uitmaakt. 



Dewijl het niet blijkt, welke soort van dierlijke mest de 

 heer Herth heeft aangewend, kan ik onmogelijk beoordeelen, 

 waarom daarvan zulk een ongunstige iuvloed op de zamen- 

 stelling van het sap ontstaan is, als hij door zijne analysen 

 bevonden heeft. Guano zal het wel niet geweest zijn; en 

 dewijl de meeste andere dierlijke meststoffen soms aanmerke- 

 lijke hoeveelheden zoutzure verbindingen bevatten , acht ik 

 het zeer mogelijk, dat daardoor zulk eene ongunstige wer- 

 kinjr te verklaren is. 



Mest van karbouwen, koeijen, paarden enz. zou ik al- 

 thans niet ligt ter bemesting van suikerriet aanraden. 



In het laatst verloopen jaar had ik gelegenheid, cenig 

 riet, nabij mijnen paardenstal zeer weelderig opgegroeid, 

 te onderzoeken, en hoezeer het sap meer dan S^^ B. toe- 

 kende, wT.s het mij toch, bij de meeste zorg onmogelijk, het 

 te doen kristalliseren, ofschoon mij dit ook op zeer kleine 

 schaal met bijna al de overige sappen van rijp riet, uit den groo- 

 teren en kleinen proeftuin, steeds gelukt was. Het bleek bij on- 



