— 153 — 



staat. De zandige grond van Pegaden onderscheidt zich , in 

 dit opzigt, van al de andere. 



Reeds op den tweeden dag liad deze zijn maximum be- 

 reikt; terwijl de andere daartoe alle meer tijds behoefden, 

 en bovendien eene veel grootere hoeveelheid in eens aan- 

 trokken. Zoo stonden de leemachtige gronden , hoewel met 

 meer geleidelijken overgang, weder beneden de kleigronden. 

 De gemiddelde hoeveelheid, door de eerste (no. 2, 3 en G) 

 aangetrokken bedroeg 9,52°/q, en van vier der laatste (no. 

 1, 4, 7 en 8) 13,05%. 



De twee gronden uit Pasoeroean, die daarmede onge- 

 veer overeenkwamen in wateraantrekking , onderscheiden zich 

 voordeelig van die uit Pekalongan , dewijl , naar mij berigt 

 is, de bovengrond van de dessa Poeroet, en behoorende tot 

 de fabriek Pleret, jaarlijks een goed gewas opleverde, ter- 

 wijl de ondergrond van eene andere plek is, die maar ten 

 deele kan bewaterd worden , en toch , schoon vele jaren lang 

 met suikerriet beplant, om het andere jaar een voldoend 

 gewas voortbragt. 



De thans besprokene eigenschap der gronden is dus niet 

 de eenige, misschien zelfs niet de hoofdvoorwaarde van de 

 vruchtbaarheid der gronden. 



Nog valt ten aanzien dier eigenschap op te merken , dat, 

 naarmate de gronden meer kleiachtig zijn , het aantrekken van 

 vocht ook langer voortduurt, ofschoon blijkens de tabel, de 

 kleigronden reeds na II/2 dag meer dan de andere hadden 

 opgenomen, waardoor de neiging tot verdere aantrekking 

 sterk afneemt. Het gemiddelde verschil tusschen de leem- 

 en de kleigronden bedroeg, in die eerste periode, slechts 

 l,80°/o5 ^n ^^n het einde der proef 3,5 %. Maar de laatst- 

 genoemde waren eerst na 41/2 tlag , de eerste reeds na ruim 

 3 dagen met w^aterdamp verzadigd. 



Het loaier-opnemend en water-t erugJioudend vermogen der 

 gronden heeft betrekking op de hoeveelheid vochts, die zij 



