— 15G — 



hoevcellield -waterdamp worden aangetrokken , dan door 

 leemgronden ; bij eenigzins langdurige droogte valt dit voor- 

 deel meer en meer weg, zoodat ten laatste een Heigrond 

 slechts weinig meer vocht blijft bevatten dan een Icemgrond. 



Dit langer aanhouden van vocht is een gevolg van de 

 sterkere zamentrekking , die klei boven leem ondergaat , 

 Avanneer de lucht lang droog blijft. Er ontstaat dan een 

 werktuigelijk beletsel tegen het ontwijken van het nog aan- 

 wezige vocht, en dit wordt tevens een beletsel voor het 

 intreden daarvan in de wortelvezels , tusschen deze zamen- 

 trekkende kleideeltjes beklemd. Van daar, dat op zeer 

 zware kleigronden, ofschoon in droog weder altijd nog 

 meer waterhoudend dan nabijgelegene leemgronden , het 

 gewas nog eerder dan op de laatstgenoemde , een verschroeid 

 aanzien krijgt. 



Het maximum opgenomen water bedroeg: 



m den zandgrond 29,17 



in de drie leemgronden, gemiddeld . . . 36,29 



in de vier kleigronden 40,07 



in de twee kleigronden uit Pasoeroean . . 42,23 



Het minimum van teruggehouden water was: 



in den zandgrond 3,2 



in de drie leemgronden, gemiddeld ... 6,1 



in de vier kleigronden 6,8 



in de twee kleigronden uit Pasoeroean . . 7,3 

 Deze hoeveelheden staan bijna uitsluitend in verband met 

 de chemische zamenstelling van den grond , zoodat zij ons 

 daarvan reeds eene ruime voorstelling kunnen bijbrengen. 

 Het is namelijk door proeven uitgemaakt, dat 100 deelen 

 van elk der navolgende stoffen de nevenstaande hoeveel- 

 heden water behoeven, om geheel daarmede verzadigd te 

 worden. 



