— 166 — 



No. 1, 4 en 7, alle kleigronden, bevatten, gelijk te 

 verwachten Avas , ook het grootste ammonia-gehalte ; no. 8 , 

 schoon van dezelfde klasse, staat door de grootere digtheid zij- 

 ner bovenlaag , die den vrijen toegang des dampkrings verhin- 

 dert, veel lager dan no. 4, dat mede een ondergrond is. 



Dezelfde verhouding zien wij weder in de leemgronden 

 2, 3 en 6. De bovengrond nadert zeer tot de kleigronden, 

 do twee overige (2 en 6) ondergronden zijnde, staan weder 

 veel lagor, en no, 2 het laagst, omdat die onder eene 

 steenharde klei ligt. De zandgrond eindelijk , no. 5 , staat 

 onder de boven^rronden verre het laagste, en verschilt wei- 

 nig of niet met den onderliggenden leemgrond, ofschoon 

 de Incht daarop niet regtstreeks kan inwerken. 



ISIen ziet door deze uitkomsten weder ten stelligste be- 

 vestigd , dat het vermogen , ook om ammonia te binden , in da- 

 delijk verband staat met derzelve gehalte van klei- of 

 aluinaarde. 



Ofschoon de beoordeeling van de gevondene hoeveelheden 

 ammonia, in verband tot de geblekene mate van ■^Tueht- 

 baarheid dezer vier gronden, tot aan het slot dezer bij- 

 drage behoorde te worden uitgesteld, kan ik echter niet 

 nalaten, reeds hier met een woord te gew\agen , van het 



