— 167 — 



hooge belang, dat het ammonia-gehalte der gronden bezit 

 voor derzelver voortbreno-inojsvermoo-en. 



Zij ontleenen die ammonia deels aan den dampkring 

 zelven , die liet hun, vooral bij matige regenbuijen toevoert, 

 deels aan de voortdurende rotting der dierlijke en plant- 

 aardige ligchamen , -svaaruit de humus gevormd wordt. Deze 

 ammonia treedt dan dadelijk in verbinding met de deels 

 organische , deels minerale zuren van den bodem , en wordt 

 zoo beveiligd tegen de vervlugtiging bij zonnehitte. 



"Wat boven „ potejitieele''' stikstof genoemd is, beteekent, 

 die, welke met den voortgang der grondbewerking , in am*- 

 monia kan overgaan, en dus aktief wordt; zij is dus te 

 beschouwen als de voorraad, waaruit onophoudelijk toevoer 

 van een der meest w^ezenlijke grondbestanddeelen aan de 

 planten geschiedt , en de hoeveelheid daarvan , die deels in 

 verband staat met het kleigehalte der gronden , hangt tevens 

 af van de hoeveelheid humus, aan welke zij vooral de 

 bruikbaarheid van het leven en den wasdom der planten 

 verleent. 



De humusachtige organische of verbrandbare deelen (want 

 deze namen zijn genoegzaam eens beteekenend) werden be- 

 paald, door verbranding in platinakroesjes , bij donker- 

 roode gloeihitte , nadat de gronden vooraf nagenoeg watervrij 

 waren gemaakt door drooging op 100° C. Geheel droog 

 zijn zij aldus echter niet te maken , het allerminst de klei- 

 gronden , daar zij wegens het gehalte aan aluinaarde , steeds 

 een klein gedeelte water zoo sterk vasthouden , dat het er 

 door eene chemische verwantschap mede schijnt verbonden 

 te wezen. De zoo dadelijk mede te deelen uitkomsten stel- 

 len dus voor, hoeveel percent organische stof, met deze 

 klehie hoeveelheid chemisch gebonden water, in elk der 

 gronden bevat is. 



