— 179 — 



leem, wel niet rijk in stikstof en ammonia, maar, met eene 

 enkele uitzondering, niet armer in de meest noodige mine- 

 rale bestauddeelen , dan andere rietgronden , die goed gepro- 

 duceerd hebben; en toch is dit veld zoo achterlijk gebleken 

 in vruchtbaarheid. 



Om dit raadsel op te lossen , behoeven wij slechts de 

 zamenstellius: van den onderirrond van dit veld in te zien. 



Die plaats , welke als schatkamer moet dienen , om aan 

 de bovenliggende lagen oplosbare zouten mede te deelen, 

 naarmate deze door het gewas worden uitgeput , is bier zeer 

 arm in oplosbare kiezelaarde , potasch , kalk en magnesia 

 en in stikstof, terwijl de physische toestand, waarin hij ver- 

 keert , een beletsel is tegen het gereedelijk mededeelen van 

 het tamelijk ammonia-gehalte. 



In het veld van Pegaden zien wij de omgekeerde ver- 

 houding. De boveugrond heeft een lager gehalte aan po- 

 tasch en ammonia, dan die van Kowosoko en deze twee 

 bestauddeelen zijn zoo belangrijk, dat het rationeel zou zijn, 

 opgrond daarvan alleen , aan dit veld eene mindere A'rucht- 

 baarheid toe te kennen, dan aan het andere. 



Doch , terwijl de aard van dezen boveugrond niet gunstig 

 is, voor het bewaren van een' aanzienlijken voorraad van 

 oplosbare bodemzouten , is hij toch , juist door zijn open 

 karakter , zeer geschikt tot doorlating van hetgeen daartoe 

 wordt aangeboden , en nu zien wij in de leemachtige , meer 

 terughoudende onderlaag een aanmerkelijk grooter gehalte 

 van potasch, ook van magnesia en kalk, terwijl daarenbo- 

 ven , ten gevolge van de grootere verhouding van aluinaarde 

 die leem- altijd boven zandigen grond heeft , er ook eene 

 ruimere hoeveelheid stikstof voorhanden is. 



In korte woorden : 



De on^Tuchtbaarheid van het veld van Rowosoko en de 

 betrekkelijke vruchtbaarheid van dat van Pegaden zijn groo- 

 tendeels toe te schrijven aan de hoedanigheid van den on- 



