— 185 — 



Zooveel blijkt uit bovenstaande cijfers , clat de guano rijk 

 is in stikstof, die of in den A-orm van versckillende ammo- 

 nia-zoaten voorkomt, lictgecn minder verkieslijk is, en aan- 

 toont, dat zij niet genoegzaam tegen vochtige luclit is bewaard 

 geworden, of in dien van andere, niet vlugtige en bijna niet 

 riekende organische stoffen , welke in den vochtigen bodem 

 allengs in ammoniakale zouten veranderd worden, Yerder 

 toonen ons deze uitkomsten een groot gehalte A-an phos- 

 phorzunr met kalk en magnesia verbonden , maar verder , 

 dat de hoeveelheden van potasch en kiezelaarde (deels zand) 

 beperkt zijn. ^ 



Het stikstofgehalte der katjangkoeken is niet bepaald ge- 

 worden, als zijnde minder noodzakelijk, dewijl hoofdzakelijk, 

 bedoeld werd, derzelver gehalte van potasch en phosphor- 

 zure zouten te kennen. 



In potasch zijn zij ontwijfelbaar rijker dan de guano, ten 

 minste , zoo wij alleen op de zamenstelling der asch letten. 

 En ook, A'ermits van die katjangkoeken per bouw veel meer 

 dan van guano, moet gegeven werden , zoo wordt daarmede 

 eene grootere hoeveelheid j^otasch aan den grond toeo-e- 

 voerd. 



In deze twee meststofFen zien wij dus grootendeels ver- 

 tegenwoordigd , wat aan de onderzochte gronden tot vrucht- 

 baarmaking ontbreekt, en dezelve in verschillende vcrliou- 

 ding te vermengen , zal aan de verschillende behoeften dezer 

 o-ronden kunnen voldoen. 



Doch het valt in het oog , dat b:^ide zeer arm zijn aan 

 kiezelaarde, en een grond, die van deze stof, in den op- 

 losbaren vorm maar weinig bevat, zal dus, ook na bemes- 

 ting met guano en katjangkoeken , nog niet in staat zijn , 

 om althans dadelijk, een zeer krachtig gewas van suikerriet 

 voort te brengen. 



Ik heb al reeds gezegd en crlccnd , dat wij over de juist 

 noodige hoeveelheid van elk bestanddeel in den grond, tot 



