— 284 — 



Tan den oppervlakldgcn beschouwer onttrekken. Hoe klein 

 ook deze diertjes zijn , is liet echter, met het oog op hunne 

 sterke vermenigvuldiging, begrijpelijk , dat zij binnen zeer kor- 

 ten tijd eene tamelijk groote verAvoesting kunnen aanrigten , 

 •vYclke op zich zelve wel niet zoo aanmerkelijk is, maar toeneemt 

 doordien zich in het weefsel aarde on vuil aanzamelen , waar- 

 door de ontwikkeling der jonge bladen gestoord of belet 

 wordt. 



Begrijpelijk is het, dat bij invallende sterke regens deze 

 schade nog eenigzins kan hersteld worden, indien door de 

 regens dit weefsel vernietigd , de plant afgespoeld , en het 

 dier zelf gedood wordt. 



Aangezien voornamelijk de bovenste takken door dit 

 kwaad lijden, kan door boAvatering der indigo velden wei- 

 nig of geene hulp worden aangebragt. 



2. De meest verspreide en verreweg schadelijkste vijand 

 is de eigenlijke „worm" [Oelat der Javanen), aangezien 

 zijne verwoestingen zeer spoedig en in groote uitgcstrekt- 

 lieid plaats hebben. 



Zelden gebeurt het, dat deze ramp de plantaadjes vóór 

 de derde snede bezoekt, als wanneer de stengel der plant 

 houtachtig geworden is. In weinige dagen neemt een schijn- 

 baar goed uitziend indigoveld, hetwelk door „ de worm"" 

 aangetast is, een geheel ander voorkomen aan. De plant 

 verwelkt , het levendig groen der bladen ondergaat alle scha- 

 keringen van eene donkergroene kleur, in het zwarte en 

 bruinachtige zoowel als in het lichtgroene en gele over- 

 gaande. 



De bladen nemen alsdan de kleur en liet voorko- 

 men van gedroogde theebladen aan , vallen een voor een 

 af, en dezelfde plant, welke nog weinige dagen geleden 

 zoo veelbelovend prijkte , heeft dan een bezemachtig voor- 

 komen verkregen. 



De Javanen en zelfs de bezitters der plantaadjes kennen 



