— 288 — 



5. Eindelijk is hier nog gewag te maken van een insge- 

 lijks als scliaclelijk bekend dier, hetwelk enkel op bepaalde 

 tijden en in geringe uitbreiding aangetroffen wordt, en bij 

 de Javanen bekend is onder de naam van hoepoe-hoepoe. 



De stengel der plant en de meer ontwikkelde takjes vindt 

 men bij oppervlakkige beschouwing met een sneeuwwit, 

 wolachtig kleed bedekt, afkomstig van een tot de familie 

 der cikaden behoorend en naar een' vlinder gelijkend insckt. 

 De larven zitten onder een ligt overtrcksel van zijdeachtige 

 wol aan de plant vastgezogen. 4-5 weken later is dit 

 viltig ovcrtreksel afgestroopt en daarna zitten de volkomen 

 gevormde diertjes op de plant. Bij de minste aanraking 

 springen zij in alle rigtingen uit elkander. 



De in den staat van rust naar achteren gerigte bekvor- 

 mige kaken, staan, zoo lang het dier het plantensap op- 

 zuigt, loodregt in de bastzelfstandigheid der plant, eene om- 

 standigheid waardoor, wanneer vele dezer diertjes te gelijk 

 dezelfde plant aangrijpen , het leven derzelve in hoogen graad 

 bedreigd wordt. 



6. Eenige tot het vlindergeslacht Vanessa en Polyomraatus 

 behoorende rupsen leven wel is waar insgelijics van de bladen 

 der indigoplant , doch hun getal is zoo gering , dat zij uit 

 dien hoofde niet als schadelijk kunnen aangemerkt worden. 



Bestaan er nu middelen tot uitroeijing dezer schadelijke 

 dieren, of ten minste zoodanige, waardoor hunne gevaarlij- 

 ke uitbreiding kan worden tegengegaan. 



In den geest, zoo als de bezitters der indigoplantaadjes 

 zulks wenschen , dat wil zeggen , deze vijanden op eenmaal 

 te vernietigen of hun ontstaan te verhinderen , geloof ik 

 mijnerzijds niet , dat zoodanig middel gevonden kan worden. 

 Rationeel en uit de analogie met andere gev^^assen te oordeelen, 

 zal het hieronder gezegde wel het messt doeltreffende mid- 

 del zijn. 



