— 328 — 



goud gellgt uit de goten (ankat mas) en vond ik het daar- 

 bij gebruikelijk ceremonieel wel der vermelding Avaardig. 



Des morgens ten 6 ure werden wij gewekt door een 

 eigenaardig geschreeuw (wiong-loh) , door een der Chi- 

 nezen aangeheven, zijnde het teeken om den arbeid aan te 

 vangen. De mandoer met 1 anderen Chinees deden nu een 

 gebed aan hunne godheid (tapikon) en verbrandden daar 

 eenige boekjes offerpapier en offerkaarsjes. Nu werd een 

 pikzicart varken een idem hond en eenige idem eenden 

 ffeslafft, en het bloed zorgvuldig bewaard. 



Een en ander werd nu naar de goudwerken gebragt en 

 het bloed dezer dieren in en om de goten gesprenkeld, 

 om zoodoende den setan-tanah , die volgens voorwenden 

 van den mandoer buitengewoon kras was, te bevredigen. 

 Het vleesch verdween echter in de magen der Chinezen. 



Ku werd ons opgemerkt , dat wij bij het uitwasschen der 

 goot de volgende punten niet uit het oog mogten verliezen, n. 1. 



1°. üilogt men zich niet uitlaten over de hoeveelheid goud , 

 dat is geene uitroeping van verbazing of' teleurstelling doen 

 (daar de duivel voor beiden zeer gevoelig en kwalijkne- 

 mend is). 



2"^. Mogt men in het geheel niet spreken (eene order, 

 waardoor de eerste vrij overtollig werd). 



liet zich in de goot bevindende werd nu op doelaus 

 uitgewasschen. De doelan is een holle vlak kegelvormig 

 toeloopende gladde houten bak. Nadat aarde enz. op hem 

 gedaan is, wordt de inhoud met water gekneed en nu 

 door eene zachte , deels slingerende , deels draaijende be- 

 Aveging beurtelings water scheppende en het afwerpende , 

 het ligtere weg gespoeld, terwijl eindelijk goud en ijzerzand 

 terugblijven. Door een zacht kloppen tegen den rand van 

 de doelan , deze daarbij schuins houdende , kan de goed ge- 

 oefende nu het goud van het ijzerzand scheiden. 



