~ 329 — 



Het goud uit de goten viel ons zeer tegen, daar de hoe- 

 veelheid slechts 7 spaansche matten (ƒ 280) bedroeg. De 

 mandoor beweerde nu, dat het goud door den duivel ver- 

 stopt was, omdat vroeger de offeranden niet waren toege- 

 staan (die zij om hunne magen te trakteren bij het begin 

 der ontginning hadden willen doen). Hij verhaalde, dat hij 

 groote stukken goud in de goot gezien had , welke echter 

 later (tegen alle wetten der zwaartekracht in) weggeloo- 

 pen waren. 



AVanneer men nu de feiten in aanmerking neemt, dat 

 een enkel persoon gemakkelijk tot 1 a 1^ duit (9 duit :=i 

 1 sp. mat goud) per dag vinden kan op het goudterrein, 

 terwijl 2^ Chinezen slechts 7 sp. matten in 2 maan- 

 den vonden, — en verder den van ouds bekenden rijkdom der 

 batjansche goudgronden , dan is er niet aan twijfelen , dat 

 het grootste gedeelte van het goud door de Chinezen wordt 

 verduisterd. 



Het batjansche goud is van de beste soort (mas toe- 

 wa) , en moet met een deel zilver gemengd worden , eer 

 men het ter vervaardiging van sieraden gebruiken kan. 

 Wel te betreuren is het , dat de heer Schreuder ook 

 deze werken voorloopig gestaakt heeft. Onder eenig be- 

 hoorlijk toezigt zoude het gouvernement stellig goede win- 

 sten van deze goud werken kunnen trekken. 



In het algemeen kan men over den geologischen rijkdom 

 van Batjan weinig zeggen, daar zelfs het steenkolen-terrein 

 nog nooit door proefputten of boringen onderzocht is , en 

 men geheel onbekend is met het zuidelijke gedeelte van het 

 eiland, waar echter de sulthan in persoon, in eene ri- 

 vier, een stuk rijk kopererts vond. De gronden om het 

 goudterrein zijn nooit onderzocht en ook op Kassiroeta, 

 dat zoo rijk is aan fraaije gesteenten (min of meer kostbare 

 edelgesteenten), is slechts door den heer C. De Groot een 

 vlugtig bezoek afgelegd. 



