• _ 303 — 



minder hebben afgewisseld in suikergehalte ; ^Yaarvan bui- 

 tendien het gemiddelde om ruim 2 Y^, of bijna löy^ der hoe- 

 veelheid suiker, hooo-er -was dan in het te Buitenzorc; s,c- 

 kweekte riet. 



Omtrent het buitenzoro-sche riet zelf valt weinici; te zeo;- 

 gen. Het is hier zoodanig geakklimatiseerd , dat alleen het 

 verscliil in grond eene verandering in het suikergehalte 

 zou kunnen veroorzaken. Doch de verkregene uitkomsten 

 toonen zulks tot heden niet, althans niet in aanmerkelijken 

 graad. Zoo er al verschil bestaat, dan is zulks in het voor- 

 deel van den schraleren , maar tevens droogeren berggrond , 

 in -weerwil van de iJigere, gemiddelde temperatuur, gelijk 

 vooral blijkt uit de analyse van den heer Eost van Ton- 

 ningen (zie no. 25 — 36). 



Yan het hoogste belang is het, te weten, of en hoeda- 

 nig de bemesting van suikerriet inwerkt op zijne za- 

 menstelling, vooral op het suikergehalte. Immers het tijd- 

 perk is reeds in getreden , waarin men de noodzakelijkheid 

 der bemesting van suikerriet-gronden begint te beseffen. 



Daarbij is vooral t'j letten op den aard der meststof, die 

 gebezigd wordt. Xaar de meening van den heer "Wray 

 [„the Practical Sugarplanter^') die uitgaat van zekere stellin- 

 gen van den heer Liebig, zoude door stikstofrijke mest- 

 stoffen het riet toenemen in eiwitgehalte , en dien ten ge- 

 volge afnemen in dat van suiker. 



Dewijl nu juist zoodanige meststoffen , in den regel , het 

 meest geschikt zijn tot bevordering van den groei der ge- 

 wassen, tot vermeerdering der produktie per eenheid van 

 oppervlakte , zoude , volgens bovengemeld gevoelen , bij 

 suikerriet de hoeveelheid der grondstof niet in de meest 

 gewenschte mate kunnen vermeerderd worden , dan ten kos- 

 te der hoedanigheid. Een ontmoedigend uitzigt voorwaar , 

 en dat dan ook den heer Wray doet besluiten , om niet al- 

 leen de aanwending van dergelijke meststoffen op het sui- 



