— 435 — 



van den f-xbrlkant,— in de kleinste verhouding aanwezig zijn. 

 Dat de ouderdom der verschillende deelen van het riet, 

 en dus van het riet zelf, meer invloed heeft op het gehalte aan 

 glukose, dan het specifiek gewigt van het sap, blijkt uit de 

 volgende vergelijking, waarbij de nagenoeg overeenkomstige 

 areometergraden onder elkander gerangschikt zijn. 



Het blijkt hieruit, dat bij riet van gelijken ouderdom, 

 maar zeker niet van even krachtigen groei, soms het bo- 

 vendeel van het eene , sap van hetzelfde soortelijk gewigt kan 

 bevatten , als het lagere en dus oudere deel van andere stokken. 

 Maar tevens zien Avij , dat uit beide sappen geenszins even veel 

 vaste suiker te verkrijgen is , ja dat , zoo als in ons voor- 

 beeld van 11^ B, het eene , 20 Y^ glukose bevattende, wei- 

 ligt niets dan stroop, het andere met 'dj^'/^ glukose, zoo 

 het op zich zelf konde verkookt worden , zeker minstens 

 75^0 "^'^11 zijn gewigt aan gekristalliseerde suiker zoude 

 opleveren. Beide onder een gemengd , zullen hoogst waar- 

 schijnlijk minder opleveren , dan uit de berekening van de 

 aanwezige rietsuiker zou te verwachten zijn. 



Onrijp riet berokkent dus den fabrikant veelzijdig na- 

 deel, en de areometer alleen kan hem geenszins daartegen 

 beveiligen. 



2= Het is opmerkelijk, hoedanig de invloed is, door be- 

 mesting te weeg gebragt op deze zoo wezenlijke hoedanig- 

 heid van het rietsap , do verhouding van glukose. 



Wij hebbon vroeger gezien, hoe de guano, deze zoo bij 



