— 416 



Zonder ann deze cijfers eene matliematlsche Avaarde te 

 Avillen toekennen , meen ik mij toch niet te veel te veroor- 

 loven , door aan te nemen : 



Dat het roodo riet, op denzelfden grond gegroeid, een 

 minder zouten-houdend sap ojjlevert, dan het gele of zoo- 

 genaamde witte riet ; dat het probolingosch , althans het 

 rcode van goede gronden (hier die der fabrieken Soember- 

 karang en Kotta, waarvan -wij het riet reeds van zoo gun- 

 sti'^e zijde kennen) een minder zouten-houdend sap, dan 

 het soerabajasche heeft opgeleverd. Van het samarangsche 

 kan ik thans geen voorbeeld aanvoeren , dat het sap van 

 geel, soerabajasch-riet meer zouten bevatte, dan dat van 

 samarangsch , welk laatste echter in deugdzaamheid door 

 het eerste overtroften wordt. 



j^Jevens den invloed der soort , handhaaft zich hier weder 

 de invloed van den grond op de verdeeling dezer minerale 

 stoffen ; want het aandeel daarvan , tot het sap behoorende 

 bedroeg : 



bij de drie eerste 24,16 en 17% gemidd. 19 J 



bij de drie laatste 62,53 en 40% gemidd. 52°. 



Dat het gele riet der fabriek Gendeng, welks minderheid 

 te^^enover de straks genoemde uit Probolingo reeds geble- 

 ken is, een sap bevatte, nog veel meer zouthoudend dan 

 dat A-an Soerabaja. 



Dit, met he^ onmiddellijk voorgaande vergeleken, zou 



