— 447 __ 



kunnen beteekenen , dat een bepaald zout-gekalte , ongeveer 

 als van het soerabajasclie , voor liet sap van geel riet noo- 

 dig is, om dit goed te doen groeijen. 



Eindelijk, dat nieuwe gronden, gelijk ik vermoed, dat 

 de cheribonsche zijn, door eene zekere overmaat van op- 

 losbare zouten , liet verschillend opnemingsvermogen der twee 

 hoofdvarieteiten van riet ook geheel kunnen wijzin-en , zoo 

 dat het roode riet daar een meer zouthoudend sap bekomt, 

 dan het gele ot witte. Zoo wij in beide gegevene tabelle- 

 tjes het gemiddelde bedrag aan oplosbare zouten in de drie 

 eerste aftrekken van dat der drie laatste voorbeelden ; het 

 gemiddelde der minerale stoffen van deze verminderen met 

 het gevondene verschil, en dat van gene er nevens plaatsen, 

 dan bekomen wij het volgende: 



Het is w^el voornamelijk, zoo niet uitsluitend het sap, 

 dat den invloed van eeiien te rijken grond ondervindt. 

 Voorts herinner ik hier aan het reeds boven gezegde, van 

 de verbastering van het roode riet, althans aan de fabriek 

 Ardjawinangong in Cheribon. De moerassigheid en stijfheid 

 der gronden aan deze fabriek zou eene grootere hoeveelheid 

 zouten in het rietsap aldaar doen verwachten , en toch 

 heeft, althans bij het witte riet, jui&t het omgekeerde plaats, 

 blijkens het volgende tafeltje. 



