— 450 — 



Hoogst verschillend knnneii dus de ana-oi'g<inische stoffen 

 van het riet verdeeld zijn tusschcn het sap en de vezelen, 

 en zoo als dit in verband staat met soort , grond en klimaat, 

 dus eene physiologische beteekenis heeft, is het ook be- 

 langrijk voor de uitkomsten , in de fiibriek te verwachten. 



De vergelijking van no 9 en 10 leert ons kennen den 

 invloed van de variëteit of overgeërfde hoedanigheid (afkomst 

 van het riet) ; want bij een groot verschil van grond en kli- 

 maat, die zeker een verschil in do som der minerale stoffen 

 bewerkt heeft, is toch de verdeeling tusschen sap en vezel 

 nagenoeg onveranderd gebleven, Dit geldt ook bijna in 

 gelijke mate van het rooderiet, (5 en G), hetwelk zich ech- 

 ter gunstig van het vorige onderscheidt door een veel gerin- 

 ger aandeel van zouten in het sap; in treffende overeen- 

 komst met het doorgaans groote suikergehalte daarvan. 



Veranderlijker, ligter aangedaan door hoedanigheid van 

 grond, komt het gele riet voor, blijkens 1 en 2. Het te 

 Buitenzorg gekweekte heeft denzelfden invloed ondergaan , 

 als het purperbruine of paarse , aldaar te huis behoorende. 



Men zou kunnen aannemen, dat deze rietsoorten minder 

 standvastig zijn, eerder van hare type afwijken, althans zoo 

 ver aangaat het zoutgehalte van het sap. Ook in de som 

 harer minerale bestanddeelen hebben zij, op den berggrond, 

 aanzienlijke vermindering geleden, hetgeen niet gebeurd is met 

 het roode; want deze daalde bij het gele van 0,419 tot 

 0,298 of om 29%, bij het roode, is die zelfs gerezen van 

 0,341 tot 0,370 of om 97^. 



Uit no 3 en 4, 7 en 8 eindelijk, ziet men, hoe de bo- 

 ven aangewezene soort-verschillen, ten opzigte der zouten 

 in het sap, als kunnen worden opgeheven door de hoeda- 

 nigheid van den grond. 



Het zij die zouten, op den lagen, stijven, moerassigen , 

 en vaak overstroomden bodem, bij minder krachtigen groei 



