— 140 — 



gulatie op verscliillende plaatsen op aarde, liet aantal ellen, in 

 een zeker gedeelte van eeiien meridiaan bevat, terwijl de waar- 

 nemingen aan den hemel leerden kennen, hoeveel graden, mi- 

 nnten en sekonden, de uiteinden van het opgenomene gedeelte 

 van elkander lagen. Op die wijze vond men het aantal ellen 

 in eeneu graad van den meridiaan. Ware de aarde bolvormig, 

 zoo zou de graad van den meridiaan, waar ook gemeten, even 

 groot moeten zijn. Het is u bekend, dat hij het niet is. Men 

 vond, dat een graad breedteverschil in Peru 770,4 el kleiner is, 

 dan in Zweden. Uit de aangroeijing van den breedtegraad naar 

 de polen, was men tot eene benaderde kennis van de gedaante 

 der aarde gekomen. Thans Avenschte men in Trankrijk de uit- 

 komsten te kennen, uit eene meting langs den parallelcirkel. 

 Hierbij moet men het verschil in lengte der uiteinden der ge- 

 metene lijn kennen, waarvan de groote moeijelijkheid in eene 

 vroen-ere bijeenkomst is aangetoond, hetgeen ook in Trank- 

 rijk in ruime mate ondervonden is , zoodat de uitkomsten niet 

 zoo goed met elkander overeenstemmen als die uit de meri- 

 diaan metingen. Intusschen is het gebleken , dat de aarde niet 

 te vergelijken is, met een wiskunstig omwentelingsligchaam, dat 

 hare gedaante onregelmatig is, dat zij benaderd eene ellipsoïde 

 is, waarvan de afplatting -309.^5 bedraagt; verder, dat, wan- 

 neer de meter is ^^ millioenste van den omtrek eens meri- 

 diaans der aarde, de kommissie voor het metrieke stelsel, de 

 el ^*|.-g. streep te klein heeft gemaakt. Het is ligt te begrijpen, 

 dat men zich desniettemin houdt bij de lengte, door de wet 

 van tien December 1799 vastgesteld. In Frankrijk zijn thans 

 drie meridianen gemeten en zes parallellen , zoodat de oppervlakte 

 vooreerst in ruiten verdeeld is, waarvan de zijden ongeveer 

 tweeraaalhonderd duizend ellen bedragen. 



Deze ruiten zijn verder verdeeld in driehoeken van den l» 

 rang, waarvan de zijden zelve de 50000 el zelden overtreffen. 

 Deze driehoeken zijn weder verdeeld in vijf kleinere, en worden 

 genoemd driehoeken van den tweeden rang. De verdere verdee- 

 lin"- van het terrein is toevertrouwd aan de ambtenaren van het 



D 



kadaster. 



