— 292 — 



melt. De lagere grootste bladen deelt men in tweeën, zelden in 

 drieën; de middelste bladen, tegelijk met een nog zacht stukje 

 van den tak afgeplukt , worden er van afgenomen ; die welke 

 aan de niet ontwikkelde punt of aan het knopje gevonden wor- 

 den, laat men aan het uiteinde vastzitten {Aanm. 4). 



Het aftreksel van java-thee No. o , is zacht , geurig en van 

 eene mooi gele kleur. 



No. 6 is van No. 5 niet merkbaar verschillend. 



No. 4. De jonge bladen met witte satijnachtige keerzijde zijn 

 minder talrijk dan in 5 en 6, de bijna opengebroken bladknop 

 bestaat slechts nog uit één, zelden uit twee blaadjes. 



De groote massa zijn bladen van middelbare ontwikkeling 

 (30 tot 40 millimeters lengte), Avelke in het midden dikwijls ge- 

 scheurd zijn, of twee aan twee aan een stukje tak vereenigd zitten. 



De reuk van deze thee en van het aftreksel is iets minder 

 aangenaam dan die van No. 5 en 6. 



No. 3 is weinig verschillend van No. 4; intusschen ziet men 

 de jonge bladen met zijdeachtige keerzijde bepaald in veel min- 

 der getal. 



No. 2 en 1. Deze twee soorten, welke van de vorige ligt 

 te onderscheiden zijn, verschillen op het oog alleen daardoor 

 van elkander , dat in No. 2 een zeker aantal roodachtig gekleurde 

 of doode bladen gevonden wordt, welke weinig gerold en in 

 stukken verdeeld zijn. Zij ontstaan door eene verandering der 

 groene substantie der bladen. De reuk heeft iets scherps, (vi- 

 röser Geruch), het weinig geurige aftreksel is tamelijk zamen- 

 trekkend en reduceert de zilverzouten. In plaats van de zeer 

 zeldzaam geworden blaadjes met witte keerzijde, vindt men bla- 

 den van 2 centimeters breedte en 5 centimeters lengte. No. 1 

 heeft echter meer dan No. 2 groote bladen en lange stukjes 

 van takken, welke in de hoeken tusschen den tak en het blad 

 reeds nieuwe scheutjes van 2 tot 3 millimeters lengte vertoonen. 

 No. 2, hoezeer uit kleinere bladen bestaande, wordt goedkooper 

 verkocht; zonder twijfel omdat deze soort uitschot is, zoo als 

 de vale bladen en vele met gekneusde en gescheurde randen 

 bewijzen. 



