— 802 — 



men te houden en over de tafel te rollen. Ten einde echter 

 het aan elkander plakken en het vormen van bonken te verhoe- 

 den , worden de tot een' bol zamengerolde bladen telkens weer 

 los gemaakt, om daarna weder te worden gerold. Na voldoende 

 eerste roUine: worden de bladen c-edurende een half uur dun 

 en losjes uitgespreid, en dan nog eens op de beschrevene 

 wijze in de heete pan bewerkt en daarna weder gerold. Nu 

 echter worden zij niet weder los gemaakt, maar tot bollen 

 gevormd, ter grootte, zoo als zij met de volle handen ge- 

 makkelijk kunnen gemaakt worden, en zoo in manden ter 

 drooging boven houtskolen vuur geplaatst. Zoodra deze bollen den 

 vereischten graad van droogte gekregen hebben, worden zij met eene 

 losse en luchtige hand open gemaakt en uit elkander geworpen 

 en de thee daarna verder volmaakt gedroogd. Het is geduren- 

 de deze bewerking in de heete pannen en door het droegen, 

 dat de bladen hunne graslucht geheel verliezen en de eigenaar- 

 dige geur der thee zich daarenetegen volkomen ontwikkelt. 



Men kan nu zeggen, dat de zwarte thee, ten minsten voor 

 zoover dit op hare kleur betrekking heeft, gereed is, want alle 

 volgende bewerkingen, zoo als sorteren, ziften, overdroogen, in- 

 pakken enz. , zoo als het voor den handel vereischt wordt , ver- 

 anderen niets meer aan de kleur. 



Aangezien de bereidingswijze der groene thee slechts weinig 

 verschilt van de boven beschrevene, kunnen wij daarom- 

 trent kort zijn. Wil men groene thee maken, dan worden de 

 bladen niet eerst aan zon en lucht blootgesteld om lenig en 

 zacht te worden , om eene bruine kleur aan te nemen en te fer- 

 nienteren of, zoo als dat alles te zamen genomen met een , kunst- 

 term wordt uitgedrukt, om te verilenschen; maar zij gaan on- 

 middellijk nadat zij geplukt en gewogen zijn in de heete stalen 

 pan. Men moet zelfs zorg dragen, dat door één persoon geene 

 te groote hoeveelheden in eens geplukt worden , of wat hetzelf- 

 de is, dat de geplukte bladen niet te lang in de tuinen wor- 

 den rondgedragen, want dan reeds zouden zij te lang aan den 

 invloed van het leven onttrokken, aan lucht en liclit blootge- 

 steld zijn en zouden reeds een' bruinachtigen tint aannemen, die 



