— 336 — 



begroeid terrein, de heerschende doodsclie stilte, gaven aan ons 

 bivoeak ter dezer plaatse, welke niet lang te voren door andere 

 lieden scheen bezocht te zijn, een alles behalve herbergzaam 

 voorkomen. 



De bronnen zicli beneden de oppervlakte van het water 

 bevindende, besloten wij de ebbe af te wachten en zonden 

 de sloep naar de kruispraauw om ons middagmaal af te ha- 

 len. Terwijl de meesten onzer medgezellen een uitstapie in 

 in den omtrek deden en de twee eenig aanwezige geweren 

 mede hadden genomen met het doel om zoo mogelijk een 

 hert te schieten, achtten wij het raadzaam, hunne terug- 

 komst in een horizontaal boven den grond hangenden tamarin- 

 deboom af te wachten. De jagers kwamen weldra terug zon- 

 der echter eenig wild geschoten te hebben, zoodat wij ons met 

 een schraal middagmaal moesten vergenoegen. Intusschen was 

 de eb ingevallen en het water zoo veel gezakt, dat de koraal- 

 riffen bloot kwamen en de bronnen zigtbaar werden. Wij be- 

 gaven ons derwaarts, doch dit was. een niet gemakkelijke togt, 

 uithoofde van de scherpe koraalbanken waarover wij moesten 

 gaan. Wij bevonden nu op 30 of 40 schreden van het strand, 

 en eenige ellen van elkander verwijderd, 5 of 6 uithollingen 

 in de koraalrotsen, waarin het warme water opborrelde. Dit 

 water was zonder reuk en flaauw van smaak. Toen de eb lang 

 geloopen had konden wij er de handen slechts met moeite van 

 wege de hitte in houden. De randen der uithollingen alleen 

 waren hier en daar geel en groenachtig aangeslagen. De ther- 

 mometer was bij vergissing aan boord achtergebleven, zoodat 



gesloten, eenen zeer naauwen ingang heeft, en onmiddellijk eeiien draai 

 om de oost neemt, waar zij eene vrij groote baai vormt, waar zich 

 de praauwen zoodanig kunnen leggen en verschuilen, dat raen ze van 

 buiten niet kan zien. Het noordelijke gedeelte der St. Nikolaasbaai, 

 lieeft geene gevaren doch ook geen' ankergrond. In het zuidelijk gedeel- 

 te liggen twee lifFcn boven water, ■waar beuoorden, tot voor de Banjoei 

 wpdi\n-baai , wij echter andere litfen onder water hebben vermeend te 

 zien. welker ligging wij niet konden bepalen, terwijl de St. Nikolaasbaa- 

 oveiigens eene vrij diepe bogt heeft in het zuidelijke gedeelte. 



Red. 



