— 3S0 — 



liebben gemaakt, vertrok ik op den Gdcii September van daar 

 en kwam op den Isten Oktober te Salimbouw. 



Een verblijf van omtrent aclit dagen op deze plaats stelde 

 mij in staat om eenige geologische kennis van het terrein op 

 te doen, en tevens het vereischte onderzoek naar kolen te ver- 

 rigten. 



Het gedeelte van het landschap Salimbouw, dat aan den lin- 

 ker oever der Kapoeas is gelegen, bestaat gedeeltelijk uit eene 

 lage landstreek, die zelfs gedurende het drooge jaargetijde groo- 

 tendeels onder -waterstaat, en gedeeltelijkuit eenaantal heuvels 

 die alleen meer landwaarts in eene groote hoogte bereiken. 



Tusschen deze heuvels door loopen twee kleine riviertjes, van 

 ■welke het eene zich bij de hoofdplaats Salimbouw in de Kapoeas 

 uitstort, terwijl de monding van het andere omtrent twintig 

 minuten gaans verder de rivier af is gelegen. Deze riviertjes 

 hebben slechts eene geringe uitgestrektheid en zij verliezen zich 

 spoedig in een aantal kleine meren, in welke het struikgewas 

 op vele plaatsen de vaart zeer moeijelijk maakt. 



De grond bestaat overal uit afwisselende lagen van klei en 

 zand. De klei is zeer vast, vaneene witte of geelachtige kleur, 

 somtijds ook min of meer vermengd met een fijn kwartszand^ 

 De zandgrond is van eene grove losse hoedanigheid en bevat 

 overvloedig witte kwartsrolsteenen. Kleischiefer , kolenschiefer 

 en andere gesteenten, die veelal in een kolenterrein worden ge- 

 vonden, heb ik daar nergens aangetroffen. 



Yoor het onderzoek naar kolen, in dit landschap, begaf ik 

 mij het eerst naar de plaats, w^aar reeds vroeger kolen werden 

 gegraven, zijnde hoofdzakelijk gelegen tusschen twee heuvels 

 op een klein uur roeijens van Salimbouw. 



Het is terstond zigtbaar , dat de bewerking daar niet op eene 

 zeer geregelde wijze heeft plaats gehad. De kleine vallei tusschen 

 genoemde heuvels is geheel omgewoeld en nergens kan men iets 

 meer van de ligging eener koollaag bespeuren. Zoo men zegt 

 werden daar gaten gegraven tot op 18 voet diepte oin aan de 

 küul te komen, en dit blijkt ook gedeeltelijk uit de peiling 

 der daar aanwezige gaten , die nu vol met water staan. 



