— 411 — 



ook in cvcnwigt, en ontslaat daardoor ccnc betrekkelijke rtist 

 die de voorwaarde is voor de werking cener nieuwe en al weder 

 hoogere soort van krachten, zoo uit zich die werking in 

 het vormen van cellen of andere rudimentaire dcclcn van ge- 

 ori'-aniseerdc wezens. De cvcnwi£''tstoestand van deze krachten 

 der derde orde noemen wij leven. ' 



De eerste vormen van dat leven moesten derhalve, uit den 

 aard der zaak, even eenvoudig zijn, als de eerst gevormde 

 sclieikundige produktcn bij het vast worden van den nevel, 

 waaruit de wereldbollen zich hebben zamengetrokken, en het 

 evenwigt kon in den aanvang niet anders als met eenvoudige 

 kombinatiën beginnen. De binaire en molekulaire verbindingen 

 van het voorafgegane tijdperk, als eerste uitingen van den 

 cvcnwigtstocstand der anorganische wereld, hebben hare af- 

 spiegelingen in de organische, die daarop is ontstaan, maar 

 even als in de eerste zien wii ook in de laatste langzamer- 

 hand de specifieke kracht van het tijdperk, hoogere en meer 

 gekruiste vormen doen ontstaan. Uit de binaire scheikundige pro- 

 duktcn ontstonden, onder den invloed en de voortdurende werkiiig 

 der molekulaire krachten, meer onzijdige, maar ook meer za- 

 mengestelde verbindingen; nit de eerste uitingen der krachten, 

 welker evenwigtstoestand het produkt van het leven is (zooals 

 een kristal de evenwigtstoestand der scheikundige en mole- 

 kulaire krachtens is) ontwikkelen zich plant- en diervormen, 

 welke, indien het eenmaal zal gelukken die in een daarvoor 

 geëigend teekenschrift uit te drukken, met de zoo ingewik- 

 kelde atomistische formulen van de laatst gevormde mineralen 

 zullen blijken overeen te stemmen. 



De vierde term eindelijk, stelt het tegenwoordig tijdperk, 

 of de verschijning van den mensch op aarde voor, waarin het 

 leven, de evenwigtstoestand van het voorgaande tijdperk, een 

 zoodanigen zamengestelden vorm en fijne bewerktuiging heeft 

 verkregen, dat ooizaken , nopens welker bepaling en kennis wij 

 nog geheel in de kindsehheid verkeercn (die wij ook krachten 

 u'enschen te blijven noemen , niettegenstaande het gewone spraak- 

 gebruik eenc beperkte, en op stof alleen toepasselijke beteeke- 



VI r, m 



