■- 412 — 



nis aan het woord kracht geeft), werkingen kunnen te weeg 

 brengen, waarvan het evenwigt niet anders als hoogste kennis 

 en zedelijke volmaking der thans bestaande menschheid kan 

 wezen ! 



Wat na- en uit dien vierden term zal geboren worden is 

 071S niet geoorloofd te beslissen , of zelfs daarvan een vermoeden, 

 een denkbeeld te vormen, anders als dat, wat ons de ge.wijde 

 schrijver aanduidt, als: //heerlijkheden door geen oog gezien, 

 door geen oor gehoord, en die nog in geen menschenhart 

 zijn opgekomen." 



De hoogste vorm des levens, in het tegenwoordig tijdperk 

 als menscli zich voordoende, bevat alzoo in zich de voorwaarden 

 voor eene verdere ontwikkeling, niet in den levensterm zelven, 

 maar in eenen hoogeren term, waarvan de specifieke kracht, 

 welker evenwigts-toestand het redebegrip is, met het sluiten 

 van den voorgaanden een' aanvang heeft genomen ; dat is : de 

 laatste vorm van het leven heeft in den raensch een' tijpe be- 

 reikt, die voldoende is om daarop eene ontwikkeling van hoo- 

 gere orde te enten, voortgebragt door oorzaken, die in wijze 

 van uiting evenzeer van de aan vroegere tijdperken eigene ui- 

 tingswijzen verschillen als deze onderling. De krachten der 

 zedelijke wereld kunnen evenmin vergeleken worden, met de 

 krachten, welker evenwigts-toestand het leveji is, als deze met 

 de scheikundige en molekulaire krachten, of met de op afstan- 

 den werkende aantrekkingskracht, maar wij zien hare uitwerk- 

 selen, wij beschouwen hare verhoudingen, en hoewel wij den 

 aard daarvan nog niet kennen of daarvan eene bepaling en 

 wiskundige voorstelling kuunnen geven, zooals van de aan- 

 trekkingskracht, zoo is er echter niets, Avat ons niet zou doen 

 lioopen, dat met de wet der aantrekkingskracht, het eerst 



M 

 door Newton voorgesteld als K — onze kennis geenzins gesloten 



d2 

 is. 



De reeds gevondene scheikundige %oelten zijn groote stappen 

 op het onafzienbare veld, hetwelk vufk' ons ligt. De ondcrzoe- 



