INLEIDING. 



Moezeer liet algemeen bekend is, wat men onder 

 vergif \erstaat , is het toch zeer moeijelijk daarvan 

 eene voldoende bepaling te geven. De meeste 

 Schrijvers begrijpen hieronder iedere zelfstandig- 

 heid , die in geringe hoeveelheid in het ligchaam. 

 gebragt , of op eene andere vs'ijze op hetzelve aan- 

 gewend , de gezondheid of zelfs het leven vernie- 

 tigt. Het begrip van vergif blijft altijd betrekkelijk. 

 Terwijl namelijk de voedingsstoffen door de spijs- 

 vertering die verandering ondergaan , waardoor zij 

 gemakkelijk in de stoffelijke zelfstandigheid van het 

 ligchaam zelve overgaan, of, zoo als men zegt, 

 geassimileerd worden, kunnen sommige stoffen deze 

 verandering niet ondergaan , maar staan , als het 

 ware, in eene vijandelijke betrekking tot het leven. 

 RiVERius zeide reeds : een geneesmiddel houdt het 

 midden tusschen voedingsstof en vergif, waaruit 

 dus volgt, dat hiertoe die stoffen behooren, welke 

 maar gedeeltelijk geassimileerd worden , doch altijd 

 aan het ligchaam zelve vreemd blijven, en daar- 

 door die eigenaardige veranderingen in hetzelve doen 



