11 



Er bestaat geen bepaald kenmerk , waardoor men 

 in het algemeen veigiftige planten van de onsclia- 

 delijke onderscheiden kan, weshalve het zeer nood- 

 zakelijk is, ieder vergiftig gewas op zich zelve te 

 leeren kennen. In het algemeen echter mag men 

 die planten voor meer of minder nadeelig hou- 

 den , die een onaangenaam uitwendig aanzien heb- 

 ben, wier bloemen van eene doife , zvvartblaauwe, 

 vuilgele of onaangenaam bruine kleur, met zwarte 

 aderen voorzien zijn, wier reuk walgelijk, ver- 

 doovend is, die het vee in de weilanden onaan- 

 geroerd staan laat , en op de tong eenen branden— 

 den, bijtenden smaak achterlaten. 



§ 3. Ver dealing der 1^ er giften. 



De meest doelmatige verdeeling der vergiften 

 wordt van hunne verschillende werking ontleend. 

 Hierna onderscheidt men de volgende : 



I. Prikkelende of irriterende V^ergiften worden 

 in het algemeen diegenen genoemd , welke eene 

 prikkelende, onstekingwek kende of bijtende wer- 



kwakzalvers. 7°. op het moederkoorn, de koornbrand en vergiftige 

 ^adeo tusschen het graan. 8°. op honig, die door den bloemenhonig 

 ▼an Aconitum , Apocynum, Kalniia, Azalea en Rhododendron vergiftigd 

 is. 9°. op de aanwending van Dalura Stranimonium en andere verdoo- 

 veiidc middelen, ooi in den daardoor gevormden toestand van bewus- 

 teloosheid verschillende onveroorloofde daden te verrigten. 10°. moest de 

 handel met Nax Vomica en andere vergiften onder toezigt der policic slaan. 



