15 



minderde gevoeligheid der zintuigen, misselijkheid, 

 brakingen; een liarde, volle, versnelde of langzame 

 pols; de ademhaling is meestal natuurlijk of een 

 weinig versneld. In de lijken van menschen , die 

 door deze vergiften gestorven waren, vond men 

 de aderen der hersenen en hunne vliezen vol bloed, 

 de longen op dezelfde wijze aangedaan, als dit bij 

 de prikkelende het geval is, het darmkanaal dik- 

 wijls geheel gaaf; het bloed in de holten van het 

 hart, kort na den dood, gecoaguleerd. 



III. Tot de verdoovend-scherpe Vergiften behoo- 

 ren diegenen, welke te gelijker tijd ontsteking en 

 verdooving verwekken. Echter is deze afdeeling 

 minder duidelijk omschreven, en de verschijnselen 

 dezer vergiften verschillen onderling zoo zeer, dat 

 men ze daarnaar nog in meerdere afdeelingen zoude 

 kunnen rangschikken. In het algemeen veroorza- 

 ken zij aanvankelijk groote onrust in het ligchaam, 

 oene soort van dronkenschap, een meer of minder 

 vrolijk ijlen , trekkingen der aangeziglsspieren , der 

 kaken en ledematen; de oogappel zamengelrokken, 

 verwijd of natuurlijk; pols soms hard, snel, re- 

 gelmatig, soms klein, langzaam, onregelmatig; 

 buikpijnen, misselijkheid, brakingen, ontlastingen, 

 lu sommige gevallen ziet men groote vermoeijenis, 

 stompheid van gevoel , algemeen beven. Somtijds 

 hevige convulsieën van het geheele ligchaam. Bij de 

 lijkopening vindt men eene soortgelijke aandoening 



